II SA/Ol 468/23

postanowienie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie z dnia 2023-07-19

Dane orzeczenia

SygnaturaII SA/Ol 468/23
Data orzeczenia2023-07-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
WydziałWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
SędziowieEwa Osipuk (przewodniczący sprawozdawca)

Słowa kluczowe

Pełna treść orzeczenia

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynność Komornika Sądowego (...) w przedmiocie sprzedaży nieruchomości postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

M. K. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Komornika Sądowego (...) dotyczącą sprzedaży i wydania w dniu 28 listopada 2019 r. postanowienia o sprzedaży lokalu mieszkalnego, położonego przy ulicy W. (...) w O. Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie jest nieprawidłowe i bezzasadne, bowiem kwoty główne egzekucji zostały spłacone w całości, zaś za odsetki i koszty sądowe nie sprzedaje się nieruchomości. W związku z powyższym, skarżący wniósł o dokonanie rozwiązania sprzedaży wskazanej wyżej nieruchomości i uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę, Komornik Sądowy (...) wyjaśnił, że nie wydał żadnego postanowienia z dnia 28 listopada 2019 r. Tego dnia miała miejsce licytacja nieruchomości dłużnika – skarżącego, która odbyła się w Sądzie Rejonowym w O. W dniu 12 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w O. (...) Wydział Cywilny, sygn. akt (...), wydał postanowienie o przybiciu, które stało się prawomocne w dniu 9 czerwca 2020 r. Następnie Sąd Rejonowy w O. (...) Wydział Cywilny, sygn. akt (...), wydał postanowienie o przysądzeniu własności nabycia nieruchomości w dniu 24 czerwca 2020 r. (prawomocne w dniu 27 lipca 2020 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W postępowaniu przed sądem administracyjnym, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 z późn.zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej jako: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Powołane wyżej przepisy i normy prawne wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, wyjaśniając jakie konkretnie działania organów administracji publicznej, i w jakim przedmiocie bezczynność tych organów, może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. Tym samym, wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na czynność komornika sądowego w zakresie wykonywania czynności egzekucyjnych związanych ze sprzedażą nieruchomości, należącej do skarżącego.

Należy wskazać, że działalność komornika sądowego nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Czynności komornika sądowego nie zostały również objęte regulacją żadnej z ustaw szczególnych, o jakich mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a.

Natomiast zgodnie z art. 758 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 1575, dalej jako: "k.p.c."), sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. Czynności egzekucyjne są wykonywane przez komorników z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów, jak wynika z art. 759 § 1 k.p.c. W myśl art. 767 § 1 k.p.c. na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika.

Z powyższego wynika, że skarga na czynności komornika, bądź ich zaniechanie w postępowaniu egzekucyjnym podlega właściwości sądów powszechnych. Wyłącza to właściwość sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Sz 60/20, dostępne w CBOSA).

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest czynność komornika sądowego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Powiązane przepisy

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)