II NSNk 19/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 marca 2025 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie Ł. K.
oskarżonego o czyn z art. 279 § 1 k.k. i in.,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 18 marca 2025 r.
w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Ł. K. od wyroku Sądu
Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn.
V K 411/21,
na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89 § 2
u.SN a contrario pozostawia skargę nadzwyczajną bez
rozpoznania.
UZASADNIENIE
Ł. K. (dalej: „skarżący”) pismem datowanym na 31 stycznia 2023 r. wniósł
osobiście skargę nadzwyczajną od wyroku Sądu Rejonowego
dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn. V K 411/21.
Prokurator Generalny w piśmie z 11 maja 2023 r. wskazał,
że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej.
W przekazanym stanowisku Prokurator Generalny wskazał, że skarga powinna
zostać pozostawiona bez rozpoznania.
II NSNk 19/23
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść
Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej
właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,
Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji
Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich
Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Powyższy katalog podmiotów legitymowanych jest zamknięty. W związku z tym
żaden inny podmiot, poza wymienionymi w przywołanym przepisie, nie może
skutecznie wystąpić z tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.
Stosownie do art. 95 pkt 2 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami
ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi,
stosuje się w zakresie spraw karnych – przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji.
W świetle art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429
§ 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania kasację, jeżeli została ona
wniesiona przez osobę nieuprawnioną, jak również, gdy jest niedopuszczalna
z mocy ustawy.
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy przyjąć należy,
że skarżący, z uwagi na to, że znajduje się poza ustawowym katalogiem
podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, był osobą
nieuprawnioną do wywiedzenia skargi nadzwyczajnej od wyroku Sądu Rejonowego
dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn. V K 411/21.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN
w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario pozostawić skargę nadzwyczajną
bez rozpoznania.
[SOP]
[a.ł]
II NSNk 19/23
3
