II NSK 87/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 3 września 2025 r.
SSN Elżbieta Karska
w sprawie z powództwa S. Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K.
przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 3 września 2025 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt VII AGa 1514/23,
1. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w komparycji
postanowienia Sądu Najwyższego z 13 maja 2025 r., sygn.
akt II NSK 87/24 w ten sposób, że po słowach „na skutek”
w miejsce słów „skarg kasacyjnych powoda i pozwanego”
wpisuje słowa „skargi kasacyjnej pozwanego”;
2. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w sentencji
postanowienia Sądu Najwyższego z 13 maja 2025 r., sygn.
akt II NSK 87/24 w ten sposób, że w miejsce słów "obie
skargi kasacyjne" wpisuje słowa "skargę kasacyjną
pozwanego".
UZASADNIENIE
Zgodnie z treścią art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Sąd może
z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo
II NSK 87/24
2
rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak przyjmuje się w orzecznictwie,
dopuszczalność sprostowania wyznacza oczywistość uchybienia
(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2005 r., II CK 718/04,
LEX nr 1110960). W doktrynie zwraca się uwagę, że przez niedokładności wyroku
podlegające sprostowaniu na podstawie art. 350 k.p.c. rozumie się m.in.
niedokładności w oznaczeniu stron lub przedmiotu sprawy (W. Siedlecki [w:]
Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 1, red. Z. Resich, W. Siedlecki,
Warszawa 1975, s. 547; K. Lubiński [w:] System Prawa Procesowego Cywilnego,
t. 2, cz. 2, red. T. Wiśniewski, s. 819; A. Jakubecki objaśnienia do art. 350
[w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-366,
red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021).
W sprawie z powództwa S. Sp. z o.o. sp.k. w K. przeciwko Prezesowi
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o uznanie postanowień umowy za
niedozwolone zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24
czerwca 2024 r., VII AGa 1514/23 przedstawiono Sądowi Najwyższemu do
rozpoznania jedynie skargę kasacyjną wniesioną przez stronę pozwana. Skarga
kasacyjna strony powodowej została bowiem odrzucona przez Sąd II-ej instancji
postanowieniem z 13 listopada 2024 r. W rezultacie przedmiotem orzeczenia Sądu
Najwyższego z 13 maja 2025 r. była wyłącznie skarga kasacyjna wniesiona przez
stronę pozwaną. Wskazanie w treści postanowienia z 13 maja 2025 r. na skargi
kasacyjne obu stron stanowiło zaś wyłącznie omyłkę pisarską podlegającą
sprostowaniu na podstawie powołanych powyżej przepisów.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na mocy art. 350 § 1 k.p.c.,
w związku z art. 361 k.p.c. oraz w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c. postanowił jak w sentencji.
JW.
[a.ł]
II NSK 87/24
3
