II KZ 35/15

Sygn. akt II KZ 35/15

POSTANOWIENIE

Dnia 25 września 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie E. R.
‎skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 25 września 2015 r.,
‎zażalenia obrońcy skazanego
‎na zarządzenie Przewodniczącego V Wydział Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt V WKK 16/15,

o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. V Ka 172/11,

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

E. R. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. IV K 624/09. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy Łodzi wyrokiem z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. V Ka 172/11, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

W dniu 20 kwietnia 2015 r. skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania.

W dniu 3 czerwca 2015 r. do Sądu Okręgowego w Łodzi wpłynęła kasacja obrońcy E. R. od wyroku tego Sądu z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. V Ka 172/11 oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. odmówił przywrócenia terminu, a w dniu 30 czerwca 2015 r. wydane zostało zaskarżone zarządzenie.

W zażaleniu na to zarządzenie obrońca skazanego sformułowała zarzut obrazy art. 92 k.p.k. oraz art. 429 k.p.k. przez nietrafne przyjęcie, że „nie zachodzi po stronie oskarżonego przyczyna od niego niezależna do wniesienia przedmiotowej kasacji” oraz zarzut obrazy art. 440 k.p.k. przez odmowę nadania biegu kasacji. W zażaleniu wniesiono „o zmianę zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu kasacji oraz zawartemu w niej wnioskowi o przywrócenie terminu” a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne. Zauważyć trzeba, że obrońca skazanego reprezentujący go w toku postępowania odwoławczego wniósł o doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi wraz z uzasadnieniem i odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem otrzymał w dniu 25 lipca 2011 r. Kasacji jednak nie wywiódł. Brak podstaw do uznania, że skazany nie mógł spowodować sporządzenia i wniesienia kasacji przez tego obrońcę lub, że przez dalszy okres blisko czterech lat skazany nie mógł z przyczyn od niego niezależnych ustanowić innego obrońcy w celu sporządzenia i wniesienia kasacji i złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jakiekolwiek działania w tym zakresie skazany podjął dopiero w kwietniu 2015 r. Wobec prawomocnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji i oczywistego przekroczenia terminu zaskarżone zarządzenie uznać należy za w pełni zasadne. W zażaleniu obrońcy skazanego nie przedstawiono rzeczowych argumentów, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosków sformułowanych w zażaleniu.

Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.