Sąd Najwyższy

II KO 49/24

zarządzenie z dnia 2024-06-21

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 49/24
Data orzeczenia2024-06-21
Rodzaj orzeczeniazarządzenie
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Antoni Bojańczyk, SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący), SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KO 49/24

ZARZĄDZENIE

Dnia 21 czerwca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Bojańczyk

w przedmiocie wniosku obrońcy skazanego A. P. o wznowienie z urzędu postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. II KO 88/22, oddalającym wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 436/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2020 r., sygn. akt XVIII K 118/18, na podstawie art. 120 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k. zarządził:

wniosek obrońcy skazanego A. P. uznać za bezskuteczny.

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2024 r. obrońca skazanego A. P. skierował do Sądu Najwyższego wniosek o rozważenie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. II KO 88/22, oddalającym wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 436/21, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2020 r., sygn. akt XVIII K 118/18, ze względu na zaistnienie, jego zdaniem, bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., tj. przesłanki nienależytej obsady sądu – wszystkich trzech sędziów Sądu Najwyższego. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania kary łącznej 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532 § 1 k.p.k. (k. 2 akt).

Wniosek ten nie został podpisany, pomimo, że wniosek o wznowienie, a także pismo inicjujące wznowienie postępowania z urzędu, powinny odpowiadać wszystkim wymogom formalnym pisma procesowego, które enumeratywnie zostały wyliczone w art. 119 § 1 k.p.k.

Zarządzeniem z dnia 7 maja 2024 r. sędzia przydzielony do rozpoznania sprawy wezwał obrońcę skazanego A. P. – adw. W. L. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie z urzędu postępowania, poprzez jego podpisanie, pod rygorem jego uznania za bezskuteczny (k. 13 akt). Zarządzenie to obrońca skazanego odebrał w dniu 20 maja 2024 r. (k. 15 akt), zatem z dniem 27 maja 2024 r. mijał termin do usunięcia braku formalnego.

Do Sądu Najwyższego nie wpłynęło pismo uzupełniające wskazany brak formalny, a więc wniosek obrońcy skazanego A. P. o wznowienie z urzędu postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. II KO 88/22 należało uznać za bezskuteczny w oparciu o treść przepisów art. 120 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[ms]


‎

Zapytaj AI o to orzeczenie