II KO 245/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 czerwca 2026 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 czerwca 2026 r.
w sprawie D.R.
w przedmiocie wyłączenia sędziego
od udziału w sprawie,
na postawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
postanowił:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego S.S. od udziału w
rozpoznaniu wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego
M.S. oraz A.R. od orzekania w sprawie o sygn. akt II KO 245/25.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego D.R. pismem datowanym 24 listopada 2025 r. złożył
„Wniosek o wznowienie postępowania z urzędu” prawomocnie zakończonego
wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2021 r. wydanym przez Sąd Apelacyjny w Warszawie
pod sygn. II AKa 112/18. W uzasadnieniu podał, że wskazany wyrok został wydany
„przez sąd nienależycie obsadzony, a to z uwagi na obecność w składzie
orzekającym SSA X. Y., który to sędzia został powołany na stanowisko sędziego
Sądu Apelacyjnego w Warszawie przez Prezydenta RP A.D. na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej radzie Sądownictwa oraz niektórych
II KO 245/25
2
innych ustaw (Dz. U. z 2018, poz. 3), powołanej wadliwe, niezgodnie z przepisami i
nieposiadającej wskutek upolitycznienia, cechy organu niezależnego, co stanowi
bezwzględną przyczynę odwoławczą na zasadzie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.”.
Sprawa zainicjowana wspomnianym pismem została zarejestrowana w
Sądzie Najwyższym pod sygnaturą II KO 245/25 i przydzielona sędziemu SN W.W.,
który zaproponował, by posiedzenie Sądu odbyło się 25 lutego 2026 r., a w składzie
orzekającym zasiedli także sędziowie SN M.W. i E.W. Nie spotkało się to z
aprobatą Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej, który
zarządzeniem z dnia 12 marca 2026 r. na podstawie art. 80 § 1 uSN oraz § 80 ust.
7 regSN w zw. z art. 544 § 2 k.p.k. wyznaczył skład orzekający w osobach sędziów
SN: M.S., W.W. i A.R.
Sędzia sprawozdawca W.W. zarządzeniami z dnia 25 marca 2026 r.
stwierdził, że zachodzą podstawy do wyłączenia z urzędu sędziów SN M.S. i A.R.
od udziału w sprawie II KO 245/25. Argumentował m.in., że „sygnalizacja
wznowienia z urzędu dotyczy oceny zarzutu udziału w składzie orzekającym Sądu
Apelacyjnego w Warszawie (sygn. akt II AKa 112/18) sędziego powołanego w takim
samym trybie co członek składu, który miałby dokonywać w Sądzie Najwyższym
oceny tego zarzutu”. Polecił odpisy zarządzeń przedstawić Przewodniczącemu
Wydziału w celu zarejestrowania sprawy o wyłączenie sędziów M.S. i A.R. i
przydzielenie sprawy osobie, która nie jest w tej samej sytuacji ustrojowej.
W wyniku wspomnianego wystąpienia sędziego W.W. sprawa wyłączenia
sędziów M.S. i A.R. została zarejestrowana w kontrolce rozstrzygnięć
incydentalnych pod sygnaturą KRI 1620 i przydzielona sędziemu SN S.S.
Następnie zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2026 r. sędzia W.W. stwierdził „istnienie
okoliczności dających podstawę do wyłączenia z urzędu sędziego S.S. od
rozpoznania sygnalizacji potrzeby wyłączenia z urzędu sędziów M.S. oaz A.R. od
orzekania w sprawie o sygn. akt II KO 245/25 (art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1
k.p.k. – por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. I KZP
2/22)”. Ta decyzja sędziego spowodowała, że w sprawie pojawił się kolejny numer
KRI – 1646.
Uznano, że należy podjąć decyzję o wyłączeniu sędziego Sądu
Najwyższego S.S. od rozpoznania sygnalizacji potrzeby wyłączenia sędziów M.S.
II KO 245/25
3
oaz A.R. od orzekania w sprawie o sygn. akt II KO 245/25, bowiem argumentacja
przytoczona przez sędziego W.W. jest w pełni przekonująca.
Podobnie jak sędziowie M.S. i A.R., sędzia S.S. do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziego Sądu Najwyższego został powołany przez Prezydenta RP na
wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na mocy
ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
oraz niektórych innych ustaw. W tym stanie rzeczy zasadna jest obawa, że
rozważając kwestię wyłączenia tych sędziów od orzekania w sprawie o sygn. akt II
KO 245/25, nie zachowałby koniecznego obiektywizmu. Miałby bowiem w polu
widzenia również własny status sędziego Sądu Najwyższego (sytuacja zbliżona do
opisanej słowami iudex in causa sua), który zakwestionowałby, uznając potrzebę
wyłączenia sędziów M.S. i A.R. od orzekania w sprawie o sygn. akt II KO 245/25.
Kierując się powołanymi względami, orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[r.g.]
