II KO 231/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
Dnia 23 lipca 2026 r.
po zapoznaniu się z pismem skazanego K. W.
sygnalizującym potrzebę z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym
postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II AKzw 18/25,
utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt XI Kow 1619/24,
w przedmiocie odmowy zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w
systemie dozoru elektronicznego
1. stwierdzam brak podstaw do wszczęcia przez Sąd
Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego
wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.);
2. zarządzam poinformowanie skazanego o treści zarządzenia
oraz pouczenie, że na zarządzenie z punktu 1 nie przysługuje
żaden środek zaskarżenia;
3. zarządzam zakreślenie sprawy w repertorium KO jako
załatwionej w inny sposób.
UZASADNIENIE
Skazany K. W. złożył pismo zatytułowane skarga o wznowienie
postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z
dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II AKzw 18/25, utrzymującym postanowienie Sądu
Okręgowego w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt XI Kow 1619/24, w
II KO 231/25
2
przedmiocie odmowy zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w
systemie dozoru elektronicznego. Jako podstawę wznowienia podał okoliczność
rozpoznania sprawy sędziego nieuprawnionego do orzekania z uwagi na jego
powołanie na wniosek tzw. neo-KRS, czyli Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej ustawą znowelizowaną w 2017 r.
Należało zważyć, co następuje.
Wniesione przez skazanego pismo zatytułowane wniosek potraktowane
zostało zgodnie z art. 118 § 1 k.p.k. jako sygnalizacja potrzeby wznowienia
postępowania karnego z urzędu.
Przechodząc do merytorycznej oceny sygnalizacji skazanego, to zwrócić
należy uwagę, że postanowienie w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary
pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie kończy postępowania,
co do którego zachodzi dopuszczalność wznowienia postępowania. Wznowienia
postępowania ma zastosowanie głównie do postępowań zakończonych
prawomocnym orzeczeniem rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej (zob. art.
540-540b k.p.k.). Ponadto dopuszcza się wznowienie postępowania co do orzeczeń,
które w inny sposób rozstrzygają o istocie procesu. Do takich orzeczeń nie należą
natomiast orzeczenia wydawane w postępowaniu wykonawczym. Dlatego nie było
potrzeby kontroli wydanego orzeczenia z perspektywy wystąpienia bezwzględnej
podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., na którą powołał się
wnioskodawca. Gdyby nawet taka okoliczność wystąpiła w badanej sprawie, to nie
byłoby możliwości jej uwzględnienia ze względu na charakter postepowania, które
kończy wydane w tej sprawie orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
II KO 231/25
3
