II KO 2/15

Sygn. akt II KO 2/15

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)
‎SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
‎SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie P. C.
‎skazanego z art.148 § 1 kk w zw. z art. 31 § 2 kk
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 18 lutego 2015 r.,
‎wniosku skazanego o rozważenie możliwości wznowienia postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II AKa […],

zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt XII K […],

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z

urzędu

UZASADNIENIE

W „piśmie sygnalizującym” z dnia 30 grudnia 2014 r. (data wpływu) skazany wniósł na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. o „podjęcie działań z urzędu” wobec tego, że Sąd odwoławczy pominął wystąpienie przed Sądem I instancji w dniu 29 czerwca 2012 r. bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., polegającej na tym, że obrońca „jedynie fizycznie obecny na rozprawie głównej” nie brał w niej udziału, ponieważ nie podjął realnej obrony oskarżonego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie zaistniała wskazana podstawa do wznowienia postępowania z urzędu. Oskarżony jeszcze w postępowaniu przygotowawczym ustanowił obrońcę w osobie adw. M. Z. z prawem substytucji (k. 336). Tymczasowo aresztowany P. C. został oskarżony o dokonanie zabójstwa w stanie znacznie ograniczonej poczytalności. Faktem jest, że nie uwzględniono wniosku obrońcy o zmianę terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 29.VI.12 r., ale został on o tym powiadomiony. Obrońca w związku z tym poinformował Sąd, że udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego i dlatego „nie ma potrzeby dokonywania jakichkolwiek zmian terminów rozprawy w sprawie” (k. 1098). Brak danych, że obrońca nie powiadomił oskarżonego o tym stanowisku.

Obrońca powierzył zastępstwo aplikantce adwokackiej – K.C. (pełnomocnictwo-substytucja – k. 1121), która stawiła się na rozprawę w dniu 29 czerwca 2012 r. Oskarżony oświadczył wówczas, że ufa tylko ustanowionemu obrońcy oraz, że złoży wyjaśnienia w jego obecności. Tego dnia odczytano jedynie wyjaśnienia ze śledztwa, które oskarżony potwierdził. Inne dowody nie były przeprowadzane. We wszystkich pozostałych rozprawach (31.VII, 1.VIII, 25 IX, 14 i 20 XI.2012 r.) uczestniczył już tylko adw. M. Z.. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. oskarżony złożył obszerne wyjaśnienia (k. 1276 – 1278).

A zatem jest oczywiste, że ze względu na treść art. 79 § 3 k.p.k. i art. 80 k.p.k. udział obrońcy w rozprawie był obowiązkowy. Oskarżony miał obrońcę w dniu 29 czerwca 2012 r. Osk. P.C. nie wnosił o odroczenie rozprawy z powodu nieobecności ustanowionego obrońcy, a jedynie oświadczył, że nie będzie tego dnia składał wyjaśnień. Stało się to w dniu 14 listopada 2012 r., kiedy to ponownie ujawniono część jego depozycji ze śledztwa. Oskarżony ani jego obrońca nie wnieśli tego dnia, ani żadnego innego, o ujawnienie pozostałych fragmentów wyjaśnień z postępowania przygotowawczego i odniesienie się do nich oskarżonego, a więc o powtórzenie w pełni czynności dowodowych odbytych w dniu 29 czerwca 2012 r. Oznaczało to uznanie, że zadanie to spełniły czynności procesowe z dnia 14 listopada 2012 r. Czyli nawet gdyby złożyć, do czego nie ma faktycznych i prawnych podstaw, że w dniu 29 czerwca 2012 r. substytut obrońcy nie uczestniczył aktywnie w rozprawie, to czynności na niej przeprowadzone zostały powtórzone w niezbędnym zakresie oraz uzupełnione (o wyjaśnienie oskarżonego).

Nie zaistniał więc powód do wznowienia z urzędu postępowania, określony w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., a wskazywany przez skazanego.

Dlatego orzeczono jak na wstępie.