Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-03-18
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II KO 15/20
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie M. K.
oskarżonego z art. 271 § 1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r.
wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w P. przeciwko oskarżonemu M. K. , oznaczoną sygnaturą VII K (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. .
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w P. został skierowany przez Prokuraturę Okręgową w P. wniosek o warunkowe umorzenie postępowania przeciwko M. K. oskarżonemu o czyn z art. 271 § 1 k.k. i inne. Sprawa dotyczy jego pracy podczas przebudowy Sądu Rejonowego w P. i poświadczenia nieprawdy przez oskarżonego jako kierownika budowy z ramienia wykonawcy. Zawiadamiającym w sprawie był dyrektor Sądu Okręgowego w P. .
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w P. jest zasadny.
Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie” sprawy spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3, poz. 7).
W niniejszej sprawie pojawiła się taka okoliczność, a jej zaistnienie należało wyprowadzić z faktu, że sąd terytorialnie właściwy występuje w charakterze pokrzywdzonego. Ze wszech miar pożądane byłoby więc, aby Sąd Rejonowy w P. nie rozpoznawał zatem tej sprawy. W ten sposób – w drodze analogii do przepisu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. – znalazła swój wyraz zasada nemo iudex re sua.
Dlatego Sąd Najwyższy podzielił inicjatywę wyrażoną w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r. i z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. (sądowi położonemu poza obszarem objętym właściwością Sądu Okręgowego w P. ).
