II KK 243/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 8 sierpnia 2025 r.
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie W. T.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2025 r.,
wniosku obrońcy oskarżonego – r.pr. A. S.,
o zasądzenie na rzecz W. T. kosztów obrony z wyboru,
p o s t a n o w i ł
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz W. T. kwotę 1200 (tysiąc
dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony z wyboru w
postępowaniu kasacyjnym i obronę na rozprawie przed Sądem
Najwyższym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy rozpoznawał sprawę m.in. W. T. na skutek kasacji
prokuratora na niekorzyść oskarżonego. W postępowaniu kasacyjnym oskarżony
miał ustanowionego obrońcę z wyboru w osobie r.pr. A. S.. Radca prawny A. S.
zapewnił oskarżonemu obronę na rozprawie przed Sądem Najwyższym
ustanawiając substytuta (protokół rozprawy k. 62, pełnomocnictwo substytucyjne k.
61). Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r., II KK 243/24,
oddalił kasację prokuratora jako oczywiście bezzasadną i kosztami sądowymi
postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.
Pismem z dnia 23 lipca 2025 r. r.pr. A. S. wystąpił z wnioskiem o zasądzenie
kosztów obrony od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego W. T. w kwocie 1200 zł,
II KK 243/24
2
wynikającej z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za
czynności radców prawnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o zasądzenie kosztów obrony z wyboru należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k. w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie
nieuwzględnienia środka odwoławczego, jeżeli środek ten pochodzi wyłącznie od
oskarżyciela publicznego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi
Skarb Państwa. Na podstawie art. 637a k.p.k. przepis ten stosuje się odpowiednio
w postępowaniu kasacyjnym. Do kosztów procesu, o których mowa w art. 636 § 1
k.p.k. zalicza się także uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w
sprawie jednego obrońcy (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.). Uniewinniony oskarżony W. T.
korzystał w postępowaniu kasacyjnym z pomocy obrońcy z wyboru, które to
postępowanie zostało zainicjowane wyłącznie kasacją oskarżyciela publicznego na
niekorzyść, która nie została uwzględniona. Obrońca ten zapewnił świadczenie
obrony na rozprawie kasacyjnej, ustanawiając substytuta. Należało zatem zasądzić
od Skarbu Państwa na rzecz W. T. kwotę wynikającą z § 11 ust. 2 pkt 6
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U z 2023 r., poz. 1935, ze zm.) –
1200 zł.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
II KK 243/24
3
