Sąd Najwyższy

II KK 187/23

wyrok SN z dnia 2023-06-06

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 187/23
Data orzeczenia2023-06-06
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Tomasz Artymiuk, SSN Jacek Błaszczyk, SSN Waldemar Płóciennik, SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący), SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KK 187/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 czerwca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎
SSN Tomasz Artymiuk
‎
SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)

Protokolant Klaudia Binienda

w sprawie J. G.

o zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 6 czerwca 2023 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść wnioskodawczyni

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 74/22,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie

z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt XII Ko 37/21,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem z dnia 21 grudnia 2021 r. w sprawie XII Ko 37/21, oddalił wniosek pełnomocnika J. G.-I. o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 10.000 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę powstałą w związku z niewątpliwie niesłusznym zatrzymaniem, dokonanym w dniu 10 czerwca 2020 roku przez funkcjonariuszy Policji, które miało miejsce przed Komendą Stołeczną Policji w W.

Sąd Apelacyjny w W., po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika wnioskodawczyni, wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 roku, II AKa 74/22, utrzymał zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji w mocy.

Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok w całości na korzyść wnioskodawczyni i zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 113 k.p.k. i art. 418 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego przez Sąd odwoławczy wyroku przez jednego z sędziów biorącego udział w jego wydaniu i jego ogłoszeniu, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 6 in fine k.p.k.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja podległa rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. z uwagi na jej oczywistą zasadność. Istotnie, na etapie postępowania przed Sądem odwoławczym zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., polegająca na niepodpisaniu zaskarżonego nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia wyroku przez jednego członka składu orzekającego – SSA A. Z. Stosownie do treści art. 113 k.p.k. orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba, że orzeczenie zamieszczono w protokole. Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k. ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu.

Wydany przez Sąd Apelacyjny w W. na rozprawie w dniu 28 lutego 2023r. w składzie trzech sędziów wyrok został podpisany jedynie przez dwóch członków składu, tj. SSA E. J.i SSA M. J. Nie został zaś podpisany przez trzeciego członka składu orzekającego SSA A. Z. (oryginał wyroku - k. 122). Został on następnie ogłoszony przez sędziego przewodniczącego.

Niepodpisanie wyroku przez któregokolwiek sędziego, zasiadającego w składzie orzekającym, zgodnie z treścią art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkuje uchyleniem takiego wyroku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2014 r., V KK 352/14, baza orzeczeń Supremus). Niepodpisanie sentencji wyroku przez wszystkie osoby biorące udział w wydaniu tego orzeczenia jest bowiem uchybieniem, którego konwalidowania nie przewidują obowiązujące przepisy prawa, nie niweluje go też podpisanie uzasadnienia orzeczenia przez wszystkich sędziów uczestniczących w jego wydaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2017 r., V KK 44/17, baza orzeczeń Supremus).

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i wydał orzeczenie następcze w postaci przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, który winien dochować tak oczywistych czynności, wieńczących wydanie każdego rozstrzygnięcia w toku instancji.

Zapytaj AI o to orzeczenie