II KK 162/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 czerwca 2025 r.
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie A. C.,
oskarżonego z art. 148 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.),
wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej K. K.
o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. VIII AKa 70/23,
uchylającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 18 maja 2022 r., sygn. VIII K 48/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
wniosek o wstrzymanie zaskarżonego kasacją orzeczenia
pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
W złożonej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej K. K. kasacji od
wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. VIII AKa
70/23, jego autor sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
II KK 162/25
2
orzeczenia poprzez zastosowanie wobec A. C. dozoru policyjnego dwa razy w
tygodniu w miejscu jego zamieszkania oraz zakazu opuszczania kraju do czasu
rozpoznania kasacji. Ponadto, wniósł o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie
wykonania ww. wyroku na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron (pkt IV). W
uzasadnieniu wniosku wskazał, że konieczność jego uwzględnienia wynika z
grożącej oskarżonemu wysokiej kary, dowodów, których sąd odwoławczy wydający
orzeczenie kasatoryjne nie ocenił w sposób właściwy, albo w ogóle pominął, a które
w ocenie oskarżycielki posiłkowej w sposób niewątpliwy świadczą o sprawstwie
oskarżonego i braku stosowania przez niego obrony koniecznej lub jej
przekroczenia w stosunku do P. K., a także postawy oskarżonego, który nigdy nie
wyraził skruchy i nie przeprosił bliskich pokrzywdzonego. Okoliczności te, zdaniem
pełnomocnika, dowodzą istnienia uzasadnionej obawy, iż oskarżony może się nie
stawiać na rozprawy lub do odbycia kary, w sytuacji uwzględnienia kasacji,
zwłaszcza, iż często zmienia on swoje miejsce zamieszkania (pomieszkuje u
rodziców lub u kolegi), co czyni zasadnym zastosowanie wobec niego wskazanych
w petitum wniosku środków zapobiegawczych (dozoru Policji i zakazu opuszczania
kraju).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej K. K. należało pozostawić
bez rozpoznania.
Zgodnie z brzmieniem art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd
Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego
orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. W myśl zaś treści
§ 2 art. 532 k.p.k., w razie wstrzymania wykonania orzeczenia możliwe jest
zastosowanie środków, o których mowa w art. 266, 271, 272, 275 i 277 k.p.k.
(przyjęcie poręczenia majątkowego, przyjęcie poręczenia społecznego albo
indywidualnego od osoby godnej zaufania, dozoru Policji, orzeczenie zakazu
opuszczania kraju, zatrzymanie paszportu). Choć nie wynika to wprost z ustawy
postępowania karnego, to rzeczą pojęciowo niemożliwą jest wstrzymanie
orzeczenia prawomocnie kończącego postępowanie karne, z którym nie wiąże się
zastosowanie przez sąd jakiejkolwiek dolegliwości dla skazanego albo oskarżonego,
którą to dolegliwość można by w myśl Kodeksu "wstrzymać" (a zatem
II KK 162/25
3
rozstrzygnięcia o orzeczeniu kary, środka karnego albo środka zabezpieczającego).
Tylko wówczas bowiem możliwe jest rozważanie potrzeby wstrzymania wykonania
orzeczenia.
Skoro wobec oskarżonego A. C. Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z
dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. VIII AKa 70/23 na podstawie art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k.
w zw. z art. 23 § 3 k.k. postępowanie umorzył, co jest rozstrzygnięciem
porównywalnym co do konsekwencji prawnokarnych i procesowych z orzeczeniem
uniewinniającym (brak jakichkolwiek represyjnych konsekwencji prawych dla
oskarżonego), to tym samym brak jest substratu "dolegliwościowego", który na
zasadzie art. 532 § 1 k.p.k. mógłby być ⎯ verba legis ⎯ "wstrzymany". Powyższe
zapatrywanie potwierdza zresztą argument systemowy: w sytuacji procesowej, w
której kasacją objęte jest orzeczenie dla oskarżonego korzystne (uniewinnienie,
umorzenie postępowania karnego), ewentualną prewencyjną reakcją procesową na
etapie postępowania kasacyjnego ⎯ w razie wywiedzenia nadzwyczajnego środka
zaskarżenia na niekorzyść ⎯ może być wyłącznie przewidziane przez Kodeks
postępowania karnego dla takiego układu procesowego zastosowanie środków
zapobiegawczych (art. 533 k.p.k.), nie zaś wstrzymanie wykonania tego
rozstrzygnięcia w trybie art. 532 § 1 i 2 k.p.k. W istocie pełnomocnikowi
oskarżyciela posiłkowego chodzi właśnie o zastosowanie środka zapobiegawczego
(art. 533 k.p.k.), co stanowi jednak odrębny (od wniosku o wstrzymanie wykonania
orzeczenia) mechanizm procesowy. Zresztą w realiach procesowych sprawy nie
ma obecnie potrzeby stosowania wobec oskarżonego żadnego środka
zapobiegawczego, w tym ⎯ środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji.
Mając powyższe na uwadze sformułowany w kasacji pełnomocnika
oskarżycielki posiłkowej wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku zaskarżonego
kasacją należało pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalny z mocy
ustawy.
[PŁ]
[r.g.]
II KK 162/25
4
