Sygn. akt II KK 111/18
POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 23 marca 2018 r.,
w sprawie M. B.
skazanego za przestępstwo z art. 300 § 2 k.k.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt VI Ka […],
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.
z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt III K […],
z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji,
na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 523 § 2 i 4 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt III K […], M. B. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. za co na podstawie wskazanego przepisu w zw. z art. 37a k.k. wymierzono mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt VI Ka […], zmienił zaskarżone orzeczenie jedynie w zakresie wymierzonej opłaty, a w pozostałej części utrzymał je w mocy. Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżony został w całości przez obrońcę skazanego. W wywiedzionej kasacji podniesiono zarzuty obrazy prawa materialnego, tj. art. 300 § 2 k.k. oraz prawa procesowego – art. 410 w zw. z art. 458 k.p.k. i art. 7 oraz 4 k.p.k. W następstwie tych zarzutów skarżący domagał się „zmiany zaskarżonego wyroku” poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenia wyroków Sądów obu instancji i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta przez Sąd Okręgowy w toku postępowania okołokasacyjnego.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, co w rozważanej sprawie nie miało miejsca, ponieważ skazanemu wymierzono karę ograniczenia wolności. Wskazane ograniczenie nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w wypadku sporządzenia kasacji przez podmiot szczególny określony w art. 521 k.p.k. (por. art. 523 § 4 k.p.k.). Kasacja w sprawie M. B. nie została jednak wniesiona przez żaden z uprawnionych podmiotów szczególnych, a podniesione w niej zarzuty nie wskazują uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
W związku z powyższym kasację obrońcy skazanego ocenić należało jako niedopuszczalną z mocy prawa i zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. pozostawić ją bez rozpoznania.
aw