II CSK 865/16

Sygn. akt II CSK 865/16

POSTANOWIENIE

Dnia 13 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa M. R.
‎przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.

Wprawdzie skarżący odwołał się do istotnych zagadnień prawnych, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym  zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie  dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych  spraw  (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepubl.).  Powołanie  się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga   jego  sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej  tezę  o  możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa,  na  tle  których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że  ma   ono  ważne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu  Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7  czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r_., III CSK  180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepublikowane oraz  z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Ponadto, prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepubl.). Przedstawione   w sprawie dwa pytania nie odpowiadają tym wymaganiom, albowiem skarżąca   spółka w skardze kasacyjnej nie przedstawiła argumentacji, która mogłaby prowadzić do różnej na nie odpowiedzi. Poza tym, wniosek o  zwrócenie się do  organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych w celu weryfikacji  przedstawionego dowodu z opinii biegłego sądowego K. R. został sprecyzowany dopiero na rozprawie apelacyjnej, a zatem jako spóźniony trafnie został oddalony na podstawie art. 381 k.p.c.

Odpowiedź na drugie pytanie została już wyjaśniona w jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z dnia 24 listopada 2016 r., II CSK 100/16,  II CSK 113/16, II CSK 450/16). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu  Najwyższego (por. wyroki z dnia 6 maja 2010 r., II CSK 602/10, z dnia 25  maja 2012 r., I CSK 509/11, OSNC 2013, nr 2, poz. 26,  z  dnia  21 sierpnia 2013 r., II CSK 578/12, OSNC 2014, nr 4, poz. 47), zbędne zatem staje ponowne przytaczanie skarżącemu argumentacji Sądu.

Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw