II CSK 724/13

Sygn. akt II CSK 724/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi L. E.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego w M. z dnia 23 listopada 1960 r., sygn. akt Ns (…)
‎z wniosku Gminy M. i Skarbu Państwa - Starosty M.
‎z udziałem L. E.

o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania - skarżącej

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.

z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt IV Ca (…),

odrzuca skargę kasacyjną;

zasądza od L. E. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym;

oddala wniosek Gminy M. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w M. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 grudnia 2012 r. i odrzucił skargę uczestniczki L. E. o wznowienie postępowania w sprawie o zasiedzenie zakończonej prawomocnym postanowieniem b. Sądu Powiatowego w M. z dnia 23 listopada 1960 r. uznając, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Postanowienie to wnioskodawczyni zaskarżyła skargą kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Na podstawie art. 519¹ § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie – w sprawach z zakresu prawa osobowego rzeczowego i spadkowego - przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie jest postanowieniem „co do istoty sprawy” w rozumieniu tego przepisu, gdyż nie rozstrzyga merytorycznie o przedmiocie postępowania. Od innych prawomocnych postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji, kończących postępowanie w sprawie skarga kasacyjna nie przysługuje. Postanowienie takie, jeżeli w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, może być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego, chyba że zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 394¹ § 2 k.p.c.). Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, jednak nie wymienionym w art. 519¹ § 1 k.p.c. Zgodnie ze stanowiskiem judykatury postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, nie może być w ramach tego przepisu, w drodze rozszerzającej wykładni traktowane na równi z wymienionym w nim postanowieniem o odrzuceniu pozwu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2002 r., I CZ 71/02 niepubl.).

Z tych przyczyn wniesiona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 3, w zw. z art. 13 § 2 i art. 519¹ § 1 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy rozstrzygnął na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c. Oddaleniu podlegał spóźniony, a przez to bezskuteczny wniosek Gminy Miasta M. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniesionej po upływie terminu określonego w art. 398⁷ § 1 k.p.c.