Sygn. akt II CSK 352/17

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z wniosku L.E.A. i K.D.A.
‎przy uczestnictwie E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w P.
‎o ustanowienie służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 listopada 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt V Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że koszty postępowania kasacyjnego ponosi każdy uczestnik postępowania w zakresie związanym z jego udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wnioskodawcy L.E.A. i K.D.A. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 lutego 2017 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na  stwierdzenie, że skarga wnioskodawców jest oczywiście uzasadniona. Zaskarżony wyrok nie narusza w sposób oczywisty przepisów prawa, których wykładnia jest utrwalona i nie budzi wątpliwości i które to naruszenie może być dostrzeżone przez przeciętnego prawnika bez potrzeby prowadzenia pogłębionych wywodów prawniczych. Jak trafnie wskazują skarżący wykładnia przepisów, które  są potrzebne dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, nie jest jeszcze przesądzona, dlatego logiczna i spójna wewnętrznie wykładnia, przyjęta przez orzekające w sprawie sądy, nie daje podstaw do stwierdzenia, że zaskarżony wyrok w sposób oczywisty narusza prawo. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

jw