Sąd Najwyższy

II CNP 52/15

postanowienie SN z dnia 2016-03-03

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 52/15
Data orzeczenia2016-03-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowiePrezes SN Tadeusz Ereciński, Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący), Prezes SN Tadeusz Ereciński (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CNP 52/15

POSTANOWIENIE

Dnia 3 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2016 r.

skargi M. L.
‎
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
‎
Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt I ACa […]
‎
wydanego w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w Z.
‎
przeciwko M. L.
‎
o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego M. L.

przeciwko Skarbowi Państwa - Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Z.

o zapłatę,

odrzuca skargę oraz zasądza od skarżącego M. L. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 sierpnia 2014 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 424-4 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazany przez skarżącego art. 382 k.p.c. wprost dotyczy ustaleń faktów i oceny dowodów przez sąd drugiej instancji. Również zarzuty naruszenia pozostałych przepisów w istocie zmierzają do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd. Zdaniem skarżącego Sąd naruszył art. 227 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., gdyż nie przeprowadził dowodów na okoliczności, które uznał za istotne w sprawie, naruszył art. 3 i art. 232 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., gdyż zasądził odszkodowanie, mimo niezawnioskowania na jego okoliczność żadnych dowodów oraz naruszył art. 328 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. gdyż w uzasadnieniu wyroku nie podał na jakich ustalenia i dowodach oparł zasądzoną w wyroku kwotę.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 §  1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III  CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o  Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.).

db

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie