Sąd Najwyższy

II CNP 31/05

postanowienie z dnia 2006-01-13

Pełna treść
1 powołanych przepisów

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CNP 31/05

Data orzeczenia2006-01-13

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział II

SędziowieJan Górowski (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 19. Na liście 10 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

II CNP 123/07Sąd Najwyższy · postanowienie · 2007-10-17
„… nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22, a także postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 77).”
IV CZ 42/07Sąd Najwyższy · postanowienie · 2007-06-28
„SN z dnia 23 stycznia 1998 r., I CZ 207/97, LEX nr 78427, a także uzasadnienia postanowień SN z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, Palestra 1997, nr 3-4, s. 228, oraz z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 77), ocena charakteru tego orzeczenia z przytoczonej wyżej przyczyny i tak jednak pozostaje bez wpływu na ocenę dopuszczalności wniesionej od niego skargi kasacyjnej.”
IV CNP 21/06Sąd Najwyższy · postanowienie · 2006-03-23
„W związku z powyższym skarga wniesiona od postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu (por. podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05 niepubl.).”
II CNP 38/05Sąd Najwyższy · postanowienie · 2006-01-19
„… 87, z dnia 31 maja 2000 r., III CZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 77).”
I ACz 1462/13Sąd apelacyjny · postanowienie · 2013-12-05
„Postanowieniem formalnym kończącym postępowanie w sprawie jest orzeczenie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty w danej instancji (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2000 roku, III CZP 31/00, OSNC 2001/2/22, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 roku, II CNP 31/05,OSNC 2006/4/77).”
I ACz 540/13Sąd apelacyjny · postanowienie · 2013-04-18
„SN z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, uchwała SN z dnia 31 maja 2000 r., III CZP 1/00, i uchwała SN z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05).”

Pokaż pozostałe (4)

III AUz 288/12Sąd apelacyjny · postanowienie · 2012-11-13
„… 1998 r., sygn. III CZP 44/98, z dnia 31 maja 2000 r., sygn. III CZP 1/00, z dnia 6 października 2000 r., sygn. III CZP 31/00 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. II CNP 31/05), a ponadto postanowienia, które kończą sprawę jako pewną całość poddaną pod osąd, a więc dotyczące całości sprawy, a będące ostatnimi orzeczeniami wydanymi w postępowaniu (vide: postanowienie Sądu …”
I ACz 331/12Sąd apelacyjny · postanowienie · 2012-02-29
„… 2006 r., II CNP 31/05).”
V Pz 19/16Sąd powszechny · postanowienie · 2016-08-24
„SN z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, uchwała SN z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, i uchwała SN z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05).”
IV Cz 217/14Sąd powszechny · postanowienie · 2014-05-16
„… instancji (por. uchwała SN z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999/5/87, uchwała SN z dnia 6 października 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001/1/1, postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05, OSNC 2006/4/77).”

Pełna treść orzeczenia

Postanowienie z dnia 13 stycznia 2006 r., II CNP 31/05 Od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 stycznia 2006 r. skargi Beaty Ż. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 22 października 2004 r. wydanego w sprawie z powództwa Beaty Ż. przeciwko Andrzejowi C. w przedmiocie wydania wniosku o zabezpieczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 stycznia 2006 r., odrzucił skargę. Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2004 r. zwrócono powódce pozew ze względu na nieuiszczenie opłaty sądowej. W zażaleniu powódka zarzuciła, że nie został rozpoznany wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, który złożyła w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 29 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowieniem z dnia 22 października 2004 r. oddalił zażalenie, motywując, że powódka nie wykazała, iż rzeczywiście taki wniosek złożyła. Do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia powódka dołączyła uwierzytelnioną kopię wniosku z dnia 29 stycznia 2004 r. o zwolnienie jej od opłaty od pozwu, oznaczoną datą jego wpływu do sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie, wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15 i uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., mająca moc zasady prawnej, III BZP 1/05, "Biuletyn SN" 2005, nr 10, s. 25). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od tzw. postanowień formalnych kończących postępowanie w sprawie. W literaturze dominuje pogląd, że pojęcie „postanowienie kończące postępowanie w sprawie” obejmuje postanowienia, których uprawomocnienie zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd drugiej instancji, jeżeli w chwili jego wydania jest on zwolniony od obowiązku dalszego rozpoznawania sprawy. Z kolei na podstawie dorobku judykatury można przyjąć, że jest to takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Wychodząc z założenia, że omawiane pojęcie obejmuje tylko orzeczenia kończące postępowanie jako całość poddaną pod osąd (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31), od początku obowiązywania systemu kasacyjnego przyjęto w orzecznictwie, iż do omawianej kategorii postanowień nie należy postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, "Palestra" 1997, nr 3-4, s. 228). Zarządzenie o zwrocie pozwu jest rozstrzygnięciem szczególnym, gdyż pozbawia pismo procesowe, które zostało zwrócone, wszelkich skutków prawnych. Dotyczy to zarówno skutków materialnych, jak i procesowych. Stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem otwiera drogę do dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie i ewentu- alne wykonanie, lecz nie skutkuje uchyleniem lub zmianą tego orzeczenia; nie traci ono przymiotu prawomocności i skuteczności, pozostając w obrocie prawnym. Uwzględnienie skargi nie może ograniczyć więc dyspozycji art. 130 § 2 k.p.c., gdyż strona i tak znajdowałaby się z punktu widzenia prawa materialnego i procesowego w takiej sytuacji prawnej, jakby nie występowała z pozwem, który został zwrócony. (...) Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 6. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

III CNP 4/05Sąd Najwyższy · postanowienie · 2005-08-11
„… 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).”
I CNP 1/05Sąd Najwyższy · postanowienie · 2005-07-12
„… orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie, wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15 i uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., mająca moc zasady prawnej, III BZP 1/05, "Biuletyn SN" 2005, nr 10, s. 25).”
III CZP 31/00Sąd Najwyższy · uchwała · 2000-10-06
„… składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).”
III CZP 44/98Sąd Najwyższy · uchwała · 1998-11-24
„… które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia …”
II CKN 60/96Sąd Najwyższy · postanowienie · 1996-12-19
„… do omawianej kategorii postanowień nie należy postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1996 r., II CKN 60/96, "Palestra" 1997, nr 3-4, s. 228).”
I CKN 7/96Sąd Najwyższy · postanowienie · 1996-11-14
„Wychodząc z założenia, że omawiane pojęcie obejmuje tylko orzeczenia kończące postępowanie jako całość poddaną pod osąd (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 31), od początku obowiązywania systemu kasacyjnego przyjęto w orzecznictwie, iż do omawianej kategorii postanowień nie należy postanowienie sądu drugiej instancji oddalające …”

Powiązane przepisy

Art. 130. § 2.Kodeks postępowania cywilnego