I ZI 32/26
ZARZĄDZENIE
Dnia 2 lipca 2026 r.
sędziego sprawozdawcy Barbary Skoczkowskiej z dnia 2 lipca 2026 r.
o odmowie przyjęcia wniosku
1. Na podstawie art. 80 § 2a i 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 13 k.p.k. oraz art.
120 § 2 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na
pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędzi Sądu
Okręgowego w [...], albowiem nie odpowiada on warunkom
formalnym i nie jest możliwe nadanie mu dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik E. T. – radca prawny M. W. wniósł o zezwolenie na
pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędzi Sądu Okręgowego w [...] za
czyn z art. 212 § 1 k.k.
Przepis art. 119 § 1 k.p.k., określa wymogi formalne, jakie winno spełniać
każde pismo procesowe składane przez strony w procesie karnym, a więc także
wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 k.p.k. powołanego wyżej art. 119 k.p.k., wniosek
o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności – będący pismem
procesowym – winien zawierać oznaczenie sprawy karnej, której dotyczy.
Wnioskodawca ma więc obowiązek wskazać konkretne postępowanie karne, które
jest prowadzone przeciwko sędziemu, stawiane mu zarzuty oraz organ sądowy,
przed którym to postępowanie się toczy. Uchylenie immunitetu sędziemu nie może
bowiem nastąpić in abstracto, lecz tylko w konkretnej sprawie i w zakresie
konkretnych czynów zarzucanych sędziemu.
I ZI 32/26
2
Natomiast jak stanowi art. 80 § 2b u.s.p., jeżeli wniosek o zezwolenie na
pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie odpowiada warunkom
formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub
jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia,
odmawia jego przyjęcia.
Wskazać należy, iż skoro w chwili obecnej w sądzie rejonowym nie zostało
zarejestrowane postępowanie z oskarżenia prywatnego przeciwko sędzi X. Y., to w
sensie procesowym nie istnieje sprawa karna, w ramach której immunitet mógłby
zostać uchylony. Co prawda w aktach sprawy znajduje się pismo zatytułowane
„prywatny akt oskarżenia”, jednakże – wobec faktu, że nie zostało ono skutecznie
wniesione do właściwego sądu jako skarga inicjująca postępowanie karne – nie
wywołuje ono żadnych skutków procesowych.
W tej sytuacji, bezprzedmiotowe jest również wzywanie wnioskodawcy
w trybie art. 120 § 1 k.p.k. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez
przesłanie prywatnego aktu oskarżenia wniesionego do sądu oraz wskazanie
sygnatury akt sprawy karnej. Z treści pisma pełnomocnika wprost bowiem wynika,
iż prywatny akt oskarżenia zostanie wniesiony dopiero po ewentualnym uchyleniu
immunitetu sędziego. Taka konstrukcja stoi w sprzeczności z obowiązującą
procedurą, która wymaga uprzedniego zainicjowania (wszczęcia) postępowania
karnego, aby wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej
stał się dopuszczalny.
Dodatkowo podkreślić należy, że przedmiotowy wniosek został sporządzony
i złożony przez profesjonalnego pełnomocnika. Od podmiotu kwalifikowanego
wymaga się podwyższonej staranności oraz bezwzględnej znajomości przepisów
procedury karnej regulujących instytucję immunitetu sędziowskiego.
Wobec powyższego, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych
uniemożliwiających nadanie wnioskowi biegu, zarządzono jak wyżej.
[M. T.]
I ZI 32/26
3
