I NSP 506/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec
Dnia 3 marca 2026 r.
w sprawie ze skargi S.T.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie II KK 240/25,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 3 marca 2026 r.
wniosku pełnomocnika skarżącego o wyłączenie SSN Adama Redzika od
orzekania w sprawie I NSP 506/25
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił:
nie uwzględnić wniosku o wyłączenie SSN Adama Redzika od
udziału w sprawie o sygn. akt I NSP 506/25.
M.L.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 4 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) S.T.
zastępowany przez adw. M.S. złożył wniosek o wyłączenie SSN Adama Redzika
od orzekania w sprawie I NSP 506/25 w trybie art. 42 k.p.k. W uzasadnieniu
wniosku kwestionowano legalność powołania na urząd sędziego SSN Adama
Redzika oraz brak spełnienia przez sąd orzekający z udziałem SSN Adama
Redzika warunku ustanowienia na podstawie ustawy w aspekcie bezstronności,
niezależności i niezawisłości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
I NSP 506/25
2
Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli zachodzi
uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wyłączenie dotyczy konkretnego postępowania i nie można jego przyczyny
rozciągać na inne postępowania prowadzone przez tego samego sędziego.
W dotychczasowym orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd,
iż twierdzenie o bezstronności sędziego w danej sprawie musi być wykazane
i racjonalnie uzasadnione. Uzasadniona wątpliwość, o której mowa w art. 41 § 1
k.p.k. musi zatem istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym odczuciu strony
składającej wniosek o wyłączenie. Chodzi wszakże o wątpliwość, którą w oparciu
o zaistniałą okoliczność mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca
sytuację i nie zaangażowana w spór osoba. Nie stanowi zarazem przyczyny
wyłączenia sędziego sama podejrzliwość strony, czy też utrata wiary
w bezstronność sędziego, wynikająca z jej subiektywnego odczucia.
Uwagi powyższe odnoszą się do takiego zachowania sędziego na sali rozpraw
oraz poza nią, z którego mogłoby wynikać, że sędzia jest w określony sposób
nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy. Chodzi tu o zachowanie
sędziego odnoszące się zarówno do oceny rozpoznawanej sprawy przed wydaniem
rozstrzygnięcia, jak i o wyrażanie pewnych opinii oceniających uczestników
postępowania, które może świadczyć o określonym nastawieniu sędziego
do sprawy lub osób w niej uczestniczących (zob. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 2 marca 2021 r., V KK 39/21). Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności
sędziego zachodzi jedynie wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed
rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając
w kierunku potwierdzenia swojej pierwotnej oceny sprawy, lub artykułuje swój
stosunek do strony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 1985 r.,
V KRN 333/85; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70;
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r.).
W ocenie Sądu Najwyższego żądanie wnioskodawcy nie spełnia
powyższych kryteriów, zaś sama argumentacja wniosku nie zawiera żadnych
okoliczności, które mogłyby podawać w wątpliwość stronniczość SSN Adama
Redzika, tym samym nie spełniając wymogów wskazywanych przez ustawodawcę
w art. 40 § 1 ust. 1 k.p.k. i art. 41 k.p.k. Skarżący w swoim wniosku nie wykazał,
I NSP 506/25
3
aby SSN Adam Redzik był w jakikolwiek sposób uprzedzony w stosunku do niego
oraz nie wykazał, aby SSN Adam Redzik dokonał oceny sprawy
o sygn. akt I NSP 506/25 (jako sprawozdawca) przed jej rozpoznaniem,
bądź też wyrażał opinię oceniającą uczestników tego postępowania,
która świadczyłaby o jego nastawieniu do sprawy lub osób w nim uczestniczących.
Przede wszystkim zauważyć należy, iż zdecydowana większość okoliczności,
na których oparty jest wniosek, ma charakter abstrakcyjny i nie jest bezpośrednio
związana ze sprawą o sygn. akt I NSP 506/25, w której SSN Adam Redzik
jest sprawozdawcą.
W ocenie Sądu Najwyższego rozstrzygającego co do wniosku o wyłączenie
SSN Adama Redzika od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I NSP 506/25,
na obecnym etapie postępowania brak jest tego rodzaju okoliczności,
które uzasadniałyby wyłączenie SSN Adama Redzika od udziału w tej sprawie.
Odnośnie do okoliczności podanych w uzasadnieniu przedmiotowego
wniosku, Sąd Najwyższy pragnie zaznaczyć, że postanowieniem z 21 kwietnia
2021 r. (sygn. akt Kpt 1/20) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż Sąd Najwyższy -
również w związku z orzeczeniem sądu międzynarodowego - nie ma kompetencji
do dokonywania prawotwórczej wykładni przepisów prawa, prowadzącej do zmiany
stanu normatywnego w sferze ustroju i organizacji wymiaru sprawiedliwości,
dokonywanej w drodze uchwały, o której mowa w art. 83 § 1 ustawy z dnia
8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2019 r. poz. 825 oraz z 2020 r.
poz. 190). A na podstawie art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji,
powołanie sędziego jest wyłączną kompetencją Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, którą wykonuje na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa osobiście,
definitywnie, bez udziału i ingerencji Sądu Najwyższego.
Odnosząc się do przywołanej we wniosku uchwały Sądu Najwyższego
z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 wskazać należy, że wyrokiem Trybunału
Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, została ona uznana za niezgodną
z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7
i art. 2 Konstytucji RP, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004,
nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 EKPCz. Orzeczenie Trybunału
Konstytucyjnego wiąże zaś bezpośrednio zarówno wszystkie składy sędziowskie
I NSP 506/25
4
sądów powszechnych, jak i wszystkie składy sędziowskie Sądu Najwyższego,
wobec czego uchwała Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20
utraciła swój walor normatywny ze względu na niezgodność z Konstytucją RP.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Maria Szczepaniec
M.L.
[a.ł]
