I NSP 426/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 grudnia 2025 r.
SSN Leszek Bosek
w sprawie z powództwa J. R., G. R., M. R.
przeciwko Bank Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 16 grudnia 2025 r.,
na skutek skargi G. R. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym
w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 3054/24 i Sądem Okręgowym
w Warszawie w sprawie o sygn. IV C 2533/20,
z udziałem Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie,
przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
UZASADNIENIE
Pismem z 6 maja 2025 r. G. R., reprezentowany przez profesjonalnego
pełnomocnika, wniósł do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość
postępowania w sprawie I ACa 3054/24 (wcześniej VI ACa 131/24).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I NSP 426/25
2
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –
właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania
przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,
I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24).
Analiza treści skargi na przewlekłość wskazuje, że skarżący kwestionuje
postępowanie zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji.
Skarżący podnosi między innymi, że „[p]rzedmiotowa sprawa została zainicjowana
pozwem złożonym w dniu 27 sierpnia 2020 r.”. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał
wyrok w powyższej sprawie w dniu 17 października 2023 r., na mocy którego
ustalił, że umowa zawarta między stronami jest nieważna. Dalej przedstawił
przebieg postępowania przez Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Z uwagi na fakt,
że skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed
Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. akt IV C 2533/20, jak i przed
Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 3054/24, właściwym
do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397 §
3 k.p.c. w związku art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,
jak w sentencji.
I NSP 426/25
3
[kf]
[a.ł]
