I NSP 252/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 czerwca 2026 r.
SSN Leszek Bosek
w sprawie z powództwa W. B.
przeciwko Bank Spółce Akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 30 czerwca 2026 r.
na skutek skargi W. B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie w
sprawie o sygn. II C 2196/20 i Sądem Apelacyjnym
w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 1845/24,
przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
UZASADNIENIE
Pismem z 24 kwietnia 2026 r. W. B., reprezentowany przez profesjonalnego
pełnomocnika, wniósł do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość
postępowania w sprawie VI ACa 1845/24. .
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Warszawie.
I NSP 252/26
2
Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –
właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania
przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie
(zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;
z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;
z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25).
Analiza uzasadnienia skargi wskazuje, że skarżący kwestionuje sprawność
postępowania zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. Skarżący
przedstawił przebieg postępowania od 11 sierpnia 2020 r. tj. od dnia złożenia
pozwu o ustalenie i zapłatę. Wskazał, że „przedmiotowe postępowanie trwa od 5 lat
i 8 miesięcy, co już samo w sobie stanowi zdecydowanie nadmierny czas
rozpoznania sprawy”.
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania
prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. akt II C 2196/20,
jak i przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 1845/24,
właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397
§ 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,
jak w sentencji.
[kf]
I NSP 252/26
3
[a.ł]
