I KZ 44/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 września 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie E. J.
na posiedzeniu bez udziału stron
w Izbie Karnej
w dniu 11 września 2025 r.,
po rozpoznaniu zażalenia skazanego
na zarządzenie zastępcy przewodniczącego wydziału Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. VII WKK 11/25, o odmowie przyjęcia kasacji
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
postanowił:
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich postanowieniem z dnia 13 marca
2025 r., sygn. II K 29/24, na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o
wydanie wyroku łącznego wobec skazanego E. J. . Na skutek zażaleń wniesionych
przez skazanego i jego obrońcę, sąd odwoławczy postanowieniem z dnia 5
czerwca 2025 r., sygn. VII Kz 64/25, zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.
Od powyższego postanowienia kasację wniósł skazany E. J.
Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. VII WKK 11/25, zastępca
przewodniczącego VIII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w
I KZ 44/25
2
Opolu odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez skazanego E. J. jako
niedopuszczalnej z mocy ustawy. W zarządzeniu tym stwierdzono, że
postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego
nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć podlegających zaskarżeniu kasacją przez
stronę.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany wskazując, iż nie
zgadza się z decyzjami sądów o braku możliwości wydania wyroku łącznego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie skazanego jest niezasadne.
Podstawą wydania zaskarżonego zarządzenia był przepis art. 519 k.p.k.,
który określa katalog orzeczeń podlegających kasacyjnemu zaskarżeniu. W jego
świetle bezsporne pozostaje, że nie od wszystkich prawomocnych orzeczeń
przysługuje nadzwyczajny środek zaskarżenia. Wedle powyższego unormowania
do katalogu orzeczeń podlegających zaskarżeniu kasacją przez strony
postępowania zalicza się prawomocne wyroki sądu odwoławczego kończące
postępowanie, a nadto – w drodze wyjątku – jedną kategorię prawomocnych
postanowień sądu odwoławczego – tych utrzymujących w mocy postanowienie o
umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w
art. 93a k.k. Jest to katalog zamknięty. Dodać można, że ustawodawca w kolejnych
przepisach Rozdziału 55 k.p.k. wręcz go jeszcze bardziej ogranicza (vide art. 523 §
2 i 3 k.p.k.). Kasacja jest dodatkowym, pozainstancyjnym środkiem zaskarżenia i
jako taki z natury rzeczy nie może dotyczyć wszystkich spraw i kategorii orzeczeń.
W świetle powyższego oczywiste jest, że postanowienie o umorzeniu
postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie należy do
przedmiotowego, limitowanego, katalogu. W konsekwencji kasacja od niego nie
przysługuje. Powyższe niewątpliwie obligowało do wydania zaskarżonego
zarządzenia o odmowie przyjęcia niedopuszczalnego przez ustawę środka
zaskarżenia.
I KZ 44/25
3
Zaprezentowane w zażaleniu wywody nie mogły zakwestionować dokonanej
w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowej oceny dopuszczalności kasacji. Fakt
niezadowolenia skazanego ze sposobu prawomocnego zakończenia postępowania
o wydanie wyroku łącznego poprzez wydanie orzeczenia umarzającego owo
postępowanie i przytaczanie na tym tle okoliczności faktycznych zaistniałych w
sprawie pozostaje w tej kwestii irrelewantne, gdyż wykracza poza materię
obecnego postępowania odwoławczego, nie mając związku z analizowaną kwestią
formalną – oceną dopuszczalności wywiedzenia kasacji.
Tym samym nie sposób przyjąć, że zaskarżone rozstrzygnięcie było wadliwe,
co nakazuje utrzymanie zaskarżonego zarządzenia w mocy.
[J.J.]
[a.ł]
