I KZ 13/19

Sygn. akt I KZ 13/19

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński

w sprawie skazanego J.C.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2019 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Wiceprezesa Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 lipca 2019 r. o odmowie przyjęcia kasacji na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 lipca 2019 r., sygn. akt II Pen (…),

p o s t a n o w i ł:

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Dyrektor Zakładu Karnego w P. w dniu 16 maja 2019 r. ukarał skazanego J.C. karą nagany za przekroczenie dyscyplinarne. Na tę decyzję skazany wniósł skargę, a Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 5 lipca 2019 r., sygn. akt II Pen (…) utrzymał tę decyzję w mocy. Na to postanowienie skazany wniósł osobiście sporządzoną kasację. Wiceprezes Sądu Okręgowego w O. zarządzeniem z dnia 31 lipca 2019r. odmówił przyjęcia tej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany.

W zażaleniu kwestionował słuszność podjętej decyzji o ukaraniu za przekroczenie dyscyplinarne oraz prawidłowość proceduralną prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego zakończonego skazaniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście niezasadne.

Skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych merytorycznych argumentów w stosunku do wywodów prawnych zawartych w zaskarżonym zarządzeniu. Zresztą takiej przekonującej argumentacji przedstawić nie mógł wobec jednoznacznej treści art. 519 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k., co trafnie wskazano w zarządzeniu, od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie przysługuje możliwość wniesienia kasacji, a więc nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Podkreślić należało, że ta możliwość ma charakter wyjątkowy, o ściśle zakreślonych rygorach i nie stanowi w tym zakresie zasady. Kasacja, co również słusznie wskazano w zarządzeniu, może być wniesiona od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.p.k. Zasadnie zatem przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, że brak jest ustawowych podstaw prawnych do wniesienia kasacji od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji dyrektora zakładu karnego o ukaraniu skazanego karą dyscyplinarną.

Z tych względów należało nie uwzględnić zażalenia i utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

as