I KO 43/25
ZARZĄDZENIE
Dnia 15 lipca 2025 r.
1/ Na podst. art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 545§1 k.p.k. odmówić
przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez
pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych od postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 29 października 2024r. w sprawie I KK 351/24
UZASADNIENIE
albowiem
wniosek oparto na innych powodach, niż wskazane w art. 540 k.p.k.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania
wniesionego w niniejszej sprawie, pełnomocnik oparł go na naruszeniu art. 267 pkt
b Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Wypada zatem zauważyć, że wskazany przepis tego Traktatu obowiązuje od
roku 2004 (Dz. U. z 2004r., nr 90, poz.864/2) podobnie jak wyrok Trybunału
Sprawiedliwości z dnia 22 czerwca 2021r. w sprawie C-682/18, a więc znane były
Sądowi Najwyższemu wydającemu postanowienie w dniu 29 października 2024r.
(nie realizują zatem przesłanki z art. 540§3 k.p.k.). Zauważyć nade wszystko należy,
że wznowienie postepowania jest instytucją procesową o charakterze
sformalizowanym oraz nadzwyczajnym i nastąpić możne jedynie w tych
przypadkach, które ściśle zostały wymienione w ustawie – art. 540 k.p.k., 540a
k.p.k., 540b k.p.k. oraz oczywiście art. 439 k.p.k.
Wnioskodawca nie odwołuje się do żadnej z wymienionych w tych
przepisach przesłanek. Wskazuje on bowiem, że w jego ocenie Sąd Najwyższy
uchybił przepisom procesowym nakazującym mu zwrócenie się z pytaniem
I KO 43/25
2
prejudycjalnym do TSUE. Zauważyć zatem wypada, że nawet gdyby takie
uchybienie rzeczywiście zaistniało, to i tak nie wyczerpywałoby ono żadnej z
przesłanek wznowieniowych. Wszak nawet ewidentne naruszenie prawa przez sąd
orzekający nie rodzi skutku w postaci obligu wznowienia postępowania, o ile nie
wiąże się z zaistnieniem wskazanych przesłanek wznowieniowych.
Na marginesie już zatem zauważyć wypada, że prowadzone w niniejszej
sprawie postępowanie sądowe nie miało charakteru jednoinstancyjnego i
wskazywane pytanie prejudycjalne mogło i powinno być wskazane przez obecnego
wnioskodawcę przed Sądem I instancji, od którego wyroku przysługiwała apelacja,
a następnie kasacja, która to droga została przez stronę wykorzystana.
Mając na uwadze wskazane względy zarządzono jak na wstępie.
2/ odpis zarządzenia doręczyć wnioskodawcy z pouczeniem o
przysługującym zażaleniu – art. 530§3 k.p.k. w zw. z art. 545§1 k.p.k.
3/ Sprawę zakreślić w rep. KO.
[WB]
[r.g.]