I KK 460/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 lutego 2025 r.
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
SSN Małgorzata Gierszon
SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)
w sprawie skazanego T.P.
skazanego za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 27 lutego 2025 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu
z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 558/21,
na podstawie art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi
Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu do
ponownego rozpoznania.
Małgorzata Gierszon Dariusz Świecki Paweł Wiliński
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 558/21, Sąd Rejonowy
dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu uznał T.P. za winnego czynu z art. 280 § 1
I KK 460/24
2
k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia
wolności.
Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu
20 kwietnia 2024 r.
Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył je
w całości na korzyść skazanego i zarzucił:
„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa
karnego materialnego - art. 64 § 2 k.k. poprzez błędne przyjęcie, iż oskarżony
dopuścił się występku z art. 280 § 1 k.k. w warunkach powrotu do przestępstwa
określonych w tym przepisie pomimo, iż nie zostały wobec niego spełnione
wszystkie wskazane w tej normie prawnej wymogi, a to wobec popełnienia
zarzucanego mu występku po upływie 5 - letniego terminu od odbycia kary
pozbawienia wolności”.
Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i
przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu
do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Charakter zaistniałego w sprawie uchybienia uprawniał do uwzględnienia
kasacji w całości w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy uznał oskarżonego T.P. za winnego
popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu tego dopuścił się
będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30
września 2005 r., sygn. akt II K 452/05, za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1
k.k. na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która weszła w skład kary
łącznej roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu
Rejonowego w Kłodzku z dnia 3 grudnia 2008 roku, sygn. akt II K 415/08, a którą
odbywał m.in. w okresie od 7 maja 2008 roku do 2 lutego 2010 roku, tj. czynu z art.
280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to, na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art.
64 § 2 k.k. wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I instancji
pochylił się więc nad wyrokiem, który determinował przypisanie skazanemu
odpowiedzialności w warunkach art. 64 § 2 k.k., modyfikując w tym zakresie ustalenia
I KK 460/24
3
prokuratora z aktu oskarżenia. Ustalenia te odpowiadają nadto treści materiału
dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.
Poczynione ustalenia nie dawały jednak sądowi podstawy do przyjęcia, że
oskarżony, popełniając w dniu 1 grudnia 2015 r. występek z art. 280 § 1 k.k., działał
w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 2 k.k. Zgodnie z
treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.,
powrót do przestępstwa w warunkach recydywy wielokrotnej ma miejsce wówczas
gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uprzednie skazanie w
warunkach recydywy zwykłej z art. 64 § 1 k.k., odbycie łącznie co najmniej roku kary
pozbawienia wolności, ponowne popełnienie przestępstwa umyślnego określonego
w art. 64 § 2 k.k. oraz popełnienie umyślnego przestępstwa w okresie 5 lat od odbycia
całości lub części ostatniej kary. W niniejszej sprawie nie została spełniona ostatnia
z wymienionych wyżej przesłanek, ponieważ od odbycia przez T.P. kary pozbawienia
wolności do popełnienia w dniu 1 grudnia 2015 r. kolejnego umyślnego występku,
upłynęło ponad 5 lat. Skazany opuścił zakład karny w dniu 2 lutego 2010 r. w związku
z udzielonym mu w tym dniu warunkowym przedterminowym zwolnieniem z odbycia
m.in. reszty kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym
wydanym w sprawie o sygn. II K 415/08. W wyznaczonym okresie próby, tj. do dnia
2 lutego 2012 roku i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie odwołano warunkowego
zwolnienia, a zatem zgodnie z art. 82 § 1 k.k. orzeczone kary pozbawienia wolności
zostały przez skazanego odbyte w całości w dniu 2 lutego 2010 roku (k. 75,164-168).
W tej sytuacji doszło do rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy dla
Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu przepisu art. 64 § 2 k.k., poprzez jego
niesłuszne przyjęcie w kwalifikacji prawnej czynu i w podstawie skazania T.P.,
pomimo że nie zostały wobec niego spełnione wszystkie wskazane w tym przepisie
wymogi. Podstaw do przyjęcia, że oskarżony popełniając występek z art. 280 § 1 k.k.
działał w warunkach recydywy zwykłej, jak i ew. wielokrotnej, nie dają również jego
inne, a wynikające z danych o karalności, skazania, w tym niepotwierdzone dotąd
przez brytyjski organ wymiaru sprawiedliwości odbycie kary z wyroku Central London
Magistrates Court z dnia 29 sierpnia 2012 r. o sygn. 12/2570/51532G (k. 184-192,
124-133).
I KK 460/24
4
Opisane wyżej uchybienie Sądu Rejonowego miało istotny wpływ na treść
zaskarżonego wyroku, chociażby z uwagi na niesprawiedliwe i niekorzystne dla
skazanego konsekwencje, wyrażające się bezpodstawnym przypisaniem mu
działania w warunkach art. 64 § 2 k.k. i związanymi z tym odmiennymi zasadami
wykonywania kary pozbawienia wolności oraz udzielania warunkowego
przedterminowego zwolnienia, jak również mogło mieć, wobec obligatoryjnego
obostrzenia granic wymiaru kary, realny wpływ na wymiar orzeczonej kary
pozbawienia wolności.
W tym stanie rzeczy należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę skazanego
przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-
Fabrycznej we Wrocławiu, który, uwzględniając powyższe rozważania, wyda
orzeczenie zgodne z prawem.
[WB]
[a.ł]
Małgorzata Gierszon Dariusz Świecki Paweł Wiliński
