I KK 313/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 3 listopada 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie N. M.
skazanego z art. 282 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu 3 listopada 2025 r.,
w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie
z 19 maja 2025 r., sygn. akt II K 159/25,
1. uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do N. M. w części
dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę Sądowi
Rejonowemu w Kościanie w tym zakresie do ponownego
rozpoznania;
2. obciąża Skarb Państwa wydatkami związanymi z
rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego.
Andrzej Tomczyk
Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
I KK 313/25
2
Sąd Rejonowy w Kościanie, II Wydział Karny, wyrokiem z 19 maja 2025 r.,
sygn. akt II K 159/25, po rozpoznaniu m.in. sprawy N. M. , oskarżonego o to, że (k.
165-167):
„2.1. w dniu 19.09.2024r. w K., woj. [...], działając wspólnie
i w porozumieniu z K. M. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej używając wobec K.
B. przemocy w postaci uderzeń ręką w twarz doprowadził pokrzywdzonego do
rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie słuchawek marki J., wartości
300 zł oraz wypłacenie z bankomatu pieniędzy w kwocie 70 zł powodując straty w
łącznej wysokości 370 zł na szkodę K. B. powodując nadto obrażenia ciała w postaci
rany bocznej ściany nosa, złamania kości nosowych z przemieszczeniem, stłuczenia
dziąseł szczęki oraz urazu zęba pierwszego górnego prawego, które to obrażenia
naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni,
tj. o przestępstwo z art. 282 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
2.2. w dniu 20.09.2024r. w K., woj. [...], działając wspólnie
i w porozumieniu z K. M. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej używając wobec K.
B. przemocy w postaci uderzeń ręką w twarz oraz
w brzuch doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem
poprzez wykonanie przelewu blik na telefon w kwocie 40 zł działając na szkodę K. B.
powodując nadto obrażenia ciała w postaci rany bocznej ściany nosa, złamania kości
nosowych z przemieszczeniem, stłuczenia dziąseł szczęki oraz urazu zęba
pierwszego górnego prawego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów
ciała pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo z art. 282 § 1 k.k. i
art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
2.3. w dniu 19.09.2024r. w K., woj. [...], działając w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem L. sp. z o. o. z
siedzibą we W. w ten sposób, że zastawił do ww. lombardu słuchawki marki J. kol.
białego w zestawie ze stacją dokującą, etui za kwotę 50 zł oświadczając, że towar
stanowi jego własność i nie pochodzi z kradzieży, wprowadzając w błąd pracownika
lombardu, czym działał na szkodę wymienionego lombardu,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.”
I KK 313/25
3
orzekł:
„2. oskarżonego N. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt
1 i 2 aktu oskarżenia, przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. przyjmuje, że czyny stanowiły
ciąg przestępstw z art. 282 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z
art. 91 § 1 k.k. i za to na mocy art. 282 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu
karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
3. oskarżonego N. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt
3 aktu oskarżenia, czyn jako wypadek mniejszej wagi kwalifikuje z art. 286 § 3 k.k. i
za to na mocy art. 286 § 3 k.k., art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny 100
(sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) zł każda,
4. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie
orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec N. M. na okres próby 3 (trzech) lat,
(…).”
Powyższy wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się 27 maja 2025 r.
(k. 167).
Kasację od tego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na
niekorzyść skazanego N. M. wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on „rażące i
mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a
mianowicie art. 69 § 1 k.k., poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej
oskarżonemu N. M. kary jednego roku pozbawienia wolności, mimo że w czasie
popełnienia zarzuconego przestępstwa był on skazany na karę pozbawienia
wolności”
i wniósł
„o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym
zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kościanie.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodzić się trzeba z autorem kasacji, że zaskarżone orzeczenie zostało
wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu
prawa materialnego, a mianowicie art. 69 § 1 k.k.
I KK 313/25
4
W myśl tego unormowania, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary
pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli
sprawca w czasie popełnienia przypisanego mu przestępstwa nie był skazany na
karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów
kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zaznaczyć przy
tym należy, iż określony w art. 69 § 1 k.k. warunek obejmuje zarówno skazanie na
karę bezwarunkowego pozbawienia wolności, jak i na tę karę z warunkowym
zawieszeniem jej wykonania (por. wyroki Sądu Najwyższego z: 26 października 2020
r., IV KK 734/19; 12 marca 2019 r., V KK 103/18; 12 lutego 2019 r., II KK 290/18).
W wypadku skazanego N. M. warunek braku uprzedniego skazania na karę
pozbawienia wolności nie został spełniony. Został on bowiem skazany przez Sąd
Rejonowy w Kościanie wyrokiem z 5 września 2024 r., sygn. akt
II K 175/24, który za czyn z art. 279 § 1 k.k. wymierzył mu m.in. karę roku pozbawienia
wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3
lata. Wyrok ten uprawomocnił się 13 września 2024 r., więc zarówno w czasie
popełnienia przestępstwa będącego przedmiotem niniejszego postępowania, jak i w
chwili orzekania przez Sąd Rejonowy w Kościanie oskarżony był sprawcą skazanym
na karę pozbawienia wolności.
Nie ulega wątpliwości, że zastosowanie w zaistniałej sytuacji przepisu art. 69
§ 1 k.k. i warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności
było bezpodstawne, ponieważ rażąco naruszało wskazany przepis prawa
materialnego i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Niczego w tym
zakresie nie zmienia fakt, że wydając wyrok, Sąd Rejonowy w Kościanie bazował na
nieaktualnych danych o karalności oskarżonego. Określony w art. 69 § 1 k.k.
warunek braku skazania sprawcy w czasie czynu na karę pozbawienia wolności ma
charakter obiektywny, więc jego spełnienie nie jest zależne od wiedzy sądu
rozpoznającego sprawę.
Z tych powodów Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony
wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu
w Kościanie do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy
Sąd ten wyda rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym.
I KK 313/25
5
[J.J.]
[a.ł]
Andrzej Tomczyk
Waldemar Płóciennik
Eugeniusz Wildowicz
