I KK 106/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 czerwca 2026 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie B.Ł.
uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej
w dniu 8 czerwca 2026 r.
wniosku obrońcy B.Ł.
o wydanie uzupełniającego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania
kasacyjnego,
na podstawie art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 6
oraz § 15 ust. 1 i 3 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22
października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
p o s t a n o w i ł:
zasądzić od oskarżyciela posiłkowego Z.W. na rzecz B.Ł.
kwotę 3000,49 zł (trzy tysiące złotych i czterdzieści dziewięć
groszy) tytułem zwrotu kosztów udziału obrońcy w postępowaniu
kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I KK
106/25, oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną na niekorzyść B.Ł.
przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego Z.W. Kosztami
procesu za postępowanie kasacyjne obciążył oskarżyciela posiłkowego, w tym
I KK 106/25
2
zasądził od niego na rzecz B.Ł. 1920 zł tytułem zwrotu kosztów obrony w
postępowaniu kasacyjnym.
Pismem datowanym 30 kwietnia 2026 r. obrońca B.Ł. wniósł o „wydanie
postanowienia o zasądzeniu od oskarżyciela subsydiarnego Z.W. na rzecz
oskarżonego B.Ł. dodatkowo (tj. ponad kwotę 1920 zł zasądzoną już w
postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2026 r.) pozostałej kwoty 3.000,34
zł tytułem rzeczywiście poniesionych kosztów zastępstwa adwokackiego zgodnie z
załączonymi fakturami”. Do pisma autor dołączył 3 faktury VAT: nr […] na kwotę
3690,00 zł (za reprezentację w postępowaniu kasacyjnym), nr […] na kwotę 984,49
zł (koszt dojazdu pełnomocnika na rozprawę w dniu 14.04.2026 r. przed SN), nr […]
na kwotę 246,00 zł (zastępstwo substytucyjne na rozprawie w dniu 28.04.2026 r.
przed SN) – w sumie na kwotę 4920,49 zł. Stwierdził, że „łączna kwota ww.
kosztów zastępstwa rzeczywiście poniesionych przez oskarżonego, tj. 4920,49 zł
nie przekracza sześciokrotności stawki minimalnej przewidzianej w rozporządzeniu
Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie, które za postępowanie przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł x 6
= 7200 zł (§ 11 ust. 2 pkt 6). (…). Rzeczywiście poniesione przez oskarżonego
koszty są o ponad 2 tys. zł mniejsze od maksymalnej, dopuszczalnej ww.
przepisem”, zatem „wniosek o zasądzenie dodatkowo kwoty 3000,49 zł jest w pełni
zasadny”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. W postanowieniu wydanym na
rozprawie Sąd Najwyższy orzekł, że kosztami procesu za postępowanie kasacyjne
jest obciążony oskarżyciel posiłkowy Z.W., przy czym należy mieć na uwadze, że
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. stanowi, iż do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki
stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika.
Wobec tego, że obrońca tylko ogólnie żądał zasądzenia na rzecz oskarżonego
poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego, w postanowieniu
wydanym na rozprawie Sąd Najwyższy zasądził te koszty z uwzględnieniem stawek
minimalnych określonych we wspomnianym rozporządzeniu Ministra
Sprawiedliwości (720 zł za sporządzenie odpowiedzi na kasację oraz 1200 zł za
I KK 106/25
3
obronę na rozprawie kasacyjnej). Następnie, składając stosowne dokumenty,
obrońca domagał się zasądzenia na rzecz B.Ł. dodatkowej kwoty 3000,49 zł
(wynikiem omyłki pisarskiej jest początkowe wskazanie kwoty 3000,34 zł) tytułem
poniesionych przez niego rzeczywistych kosztów związanych z ustanowieniem
obrońcy w postępowaniu kasacyjnym, tj. z uwzględnieniem już zasądzonej kwoty
1920 zł – łącznie 4920,49 zł.
Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o
adwokaturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1564 ze zm.) opłaty za czynności adwokackie
ustala umowa z klientem, niemniej jednak umowa ta jest wiążąca tylko w relacji
pomiędzy pełnomocnikiem (obrońcą) i jego mocodawcą, zatem ustalona w umowie
wysokość opłat za czynności adwokackie nie musi stanowić podstawy zasądzenia
przez sąd poniesionych przez stronę kosztów zastępstwa prawnego. Wysokość
kosztów procesu zasądzanych w sprawie karnej od przeciwnika procesowego na
rzecz strony, której racje zostały uwzględnione w procesie, jest limitowana
wysokością rzeczywiście poniesionych kosztów, przy czym nie może przekroczyć
sześciokrotności stawki minimalnej określonej stosownym rozporządzeniem
Ministra Sprawiedliwości. W orzecznictwie (zob. postanowienia SN: z dnia 23
marca 2011 r., I KZP 1/11; z dnia 18 lutego 2020 r., V KK 534/18; z dnia 13 marca
2024 r., I KZ 7/24 i in.) wskazuje się, że sąd może kontrolować wysokość żądanego
przez stronę wynagrodzenia pełnomocnika (adwokata) w zakresie przekraczającym
stawkę minimalną, przy czym kontrola ta jest dokonywana przy uwzględnieniu m.in.
niezbędnego nakładu pracy adwokata i rodzaju oraz zawiłości sprawy (§ 15 ust. 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie – t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 215).
Kontrolując zasadność przedmiotowego żądania Sąd Najwyższy miał w polu
widzenia, że sprawa, w której adwokat świadczył pomoc prawną B.Ł., należała do
zawiłych i wymagała z jego strony znacznego nakładu pracy. W postępowaniu
kasacyjnym adwokat sporządził na piśmie obszerną i szczegółową odpowiedź na
bardzo rozbudowaną kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz wystąpił
na rozprawie kasacyjnej. Zatem ustalona kwota wynagrodzenia nie może być
uznana za wygórowaną; jest ona znacznie niższa od maksymalnej kwoty określonej
I KK 106/25
4
stosownym aktem prawnym, przy czym – co pominął autor wniosku – maksymalna
kwota 7200 zł odnosi się tylko do należnej adwokatowi opłaty, natomiast nie
uwzględnia niezbędnych wydatków poniesionych przez adwokata w związku z
wykonywaniem czynności, np. kosztów dojazdu na rozprawę (jedna z faktur VAT
dołączonych do wniosku koszty te określała na prawie tysiąc zł).
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
