POSTANOWIENIE

18 maja 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Jacek Widło

na posiedzeniu niejawnym 18 maja 2023 r. w Warszawie,
‎w sprawie z powództwa W. G.
‎przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi im. […] w K.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej W. G.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
‎z 9 maja 2022 r., I ACa 447/21,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego B. T. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych w tym podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22 grudnia 2020 r. w sprawie z powództwa W. G. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi im. […] w K., o zapłatę, Sąd Okręgowy w Kaliszu: oddalił powództwo w całości; oraz nie obciążył powoda kosztami procesu. Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z 9 maja 2022 r. oddalił apelację powoda i odstąpił od obciążania stron kosztami postępowania.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik powoda zaskarżył ten wyrok w całości
‎i wniósł o jej przyjęcie do rozpoznania powołując się na oczywistą jej zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398⁹ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej
‎z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 września 2020 r., V CSK 48/20).

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W skardze kasacyjnej wskazano jako podstawę jej przyjęcia do rozpoznania oczywistą zasadność.

Dla uznania skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną nie wystarczy wskazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa, lecz należy także wykazać, że doszło do takiego właśnie naruszenia – oczywistego i widocznego prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej oraz wynikającej już z treści skargi (tak w szczególności postanowienia Sądu Najwyższego: z 4 lipca 2019 r., V CSK 80/19; z 29 marca 2019 r., V CSK 321/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 26 lutego 2016 r., V CSK 518/15; z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14;
‎z 18 września 2012 r., II CSK 179/12; z 8 marca 2012 r., III SK 36/11; z 3 lutego 2010 r., II PK 304/09).

Oczywiste naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy błąd w interpretacji lub stosowaniu prawa jest widoczny bez pogłębionej analizy wchodzących w grę przepisów (tak postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lutego 2008 r., II UK 317/07; z 5 października 2007 r., III CSK 216/07; z 19 marca 2004 r., II PK 4/04;
‎z 17 października 2001 r., I PKN 157/01).

Skarżący wskazał, że oczywistej zasadności upatruje w wadliwej wykładni art. 415 k.c. w zw. z art. 430 k.c. polegającej na uznaniu, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanej, podczas gdy w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego powód wykazał, że pozwana nie sprawowała należytej opieki nad pacjentką E. G. ponieważ uszkodzenie nerwu kulszowego zostało rozpoznane dopiero w dniu 13 września 2011 r. a więc 19 dni po zabiegu operacyjnym pacjentki. Należy stwierdzić, że dla spełnienia podstawy oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie jest wystarczające, aby sąd w sposób oczywisty naruszył prawo, naruszenie to musi mieć oczywisty wpływ na rozstrzygnięcie, i to w taki sposób, aby orzeczenie mogło być uznane za bezprawne (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach: z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 730/17; z 22 marca 2018 r., III CSK 296/17; z 29 września 2017 r., V CSK 162/17; z 9 maja 2017 r., I CSK 686/16; z 25 stycznia 2017 r., IV CSK 384/16; z 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16). Skarżący w rzeczywistości zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych przyjmując związek przyczynowy pomiędzy zabiegiem operacyjnym
‎a uszkodzeniem nerwu kulszowego. Skarżący kwestionuje ustalony stan faktyczny między innymi na podstawie opini biegłego oraz kolejnej opinii instytutu. Kwestionowanie przerowadzonych opinii nie oznacza spełnienia przesłanki widocznej prima facie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Nadto sądy rozstrzygające sprawę przyjęły, że strona powodowa nie wykazała wszystkich pozostałych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej zgodnie z regułą art. 6 k.c.

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono, jak w treści postanowienia (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, a także § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 19 kwietnia 2023 r., SK 85/22 – przyznał radcy prawnemu B. T. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Łodzi kwotę 5400 zł ( w tym podatek od towarów i usług), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu
‎w postępowaniu kasacyjnym.

[as]

[W.R.]