I CSK 56/15

Sygn. akt I CSK 56/15

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z wniosku B. K. i E. K.
‎przy uczestnictwie Miasta Stołecznego Warszawy, M. Sp. z o.o.
‎w W., M. K., A. M., S. S.

i G. S.
‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ca 2323/13,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2) każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania
‎ kasacyjnego związane z jego udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wnioskodawcy B. K. i E. K. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że   skarga wnioskodawców jest oczywiście uzasadniona. Zarzuty zawarte w  skardze kasacyjnej są polemika z ustaleniami dokonanymi przez Sąd II instancji i ich oceną, co zgodnie z art. 398³ § 3 jest niedopuszczalne w skardze kasacyjnej. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd  Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.