I CSK 443/18

Sygn. akt I CSK 443/18

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku R. K.
‎przy uczestnictwie A. K., Z. K., J. K., A. W. i Z. K.
‎o dział spadku,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. K.

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt V Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Uczestnik postępowania J. K. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 lutego 2018 r. naruszenie art. 888 § 1 k.c. w zw. z art. 890 § 1 k.c., art. 1039 § 1 k.c., art. 227 k.p.c. w zw. z art. 217 § 2 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c., art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 510 k.p.c.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uczestnik uzasadnił oczywistą jej zasadnością (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.).

W ocenie skarżącego sądy obu instancji dokonały wielu naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miały istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Skarżący podniósł, że postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 lutego 2018 r. w sposób istotny narusza jego interes prawny. Przez dokonanie wadliwej oceny materiału dowodowego, oparcie tej oceny jedynie na wybiórczych dowodach, został nałożony na skarżącego obowiązek zapłaty na rzecz uczestników postępowania znacznie zawyżonej spłaty należności spadkowych. Poczynione w sprawie ustalenia nie uzasadniają sformułowanych w zaskarżonym wyroku wniosków. Wnioski te są w ocenie skarżącego całkowicie nielogiczne, pozostają w oderwaniu od zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany: są dostrzegalne dla przeciętnego prawnika (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, i z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00).

Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku J. K. nie pozwala na stwierdzenie, że wniesiona przez niego skarga kasacyjna jest w powyższym rozumieniu oczywiście uzasadniona. Uzasadnienie wniosku J. K. o przyjęcie złożonej przez niego skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się w istocie do polemiki z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, co nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego ze względu na treść przepisów art. 398³ § 3 k.p.c. i art. 398¹³ § 2 in fine k.p.c. (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2018 r., II CSK 708/17).

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw