I CSK 437/17

Sygn. akt I CSK 437/17

POSTANOWIENIE

Dnia 10 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa I. spółka z o.o. spółki komandytowej w W.
‎przeciwko Fundacji […] w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 listopada 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 5400
‎ (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda I. sp. z o.o. sp.k. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego zważyć należy, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, albowiem  tę  funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń nieważnych lub oczywiście wadliwych. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W ocenie skarżącego w sprawie zachodzi potrzeba wykładni przepisów  art. 627, 634 i 643 k.c. przez wskazanie, czy podmiot, którego zobowiązanie polegało na dokończeniu dzieła uprzednio wykonywanego przez podmiot trzeci według planu dostarczonego przez zamawiającego ponosi odpowiedzialność za to, że wykonane dzieła nie ma właściwości oczekiwanych przez zamawiającego oraz  wskazanie, czy obowiązek prawidłowego wykonania dzieła, o jakim mowa w art. 634 k.c. jest szerszy niż obowiązek wykonania dzieła  zgodnie z zobowiązaniem wykonawcy wynikającym z art. 643 k.c., a jeśli tak, to w jakim zakresie. Tak sformułowana kwestia nie wypełnia żadnej ze wskazanych wyżej przyczyn kasacyjnych. Nie stanowi bowiem istotnego zagadnienia prawnego rozumianego jako problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznania skargi kasacyjnej przyczyni się do rozwoju prawa i jurysprudencji i będzie miało znaczenie nie tylko dla tej konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. Skarżący nie wykazał także - w drodze właściwego wywodu jurydycznego odnoszącego się do ocen prawnych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - na czym polegają powzięte przez niego problemy z wykładnią art. 627, 634 i 643 k.c., poprzestając jedynie na przytoczeniu ich treści oraz lakonicznym stwierdzeniu, że powstaje na ich tle pytanie o wzajemną relację zawartych w nim norm.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej, która wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną, znajduje podstawę w art. 98 w związku z art. 108 w związku z art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c.

jw