I CSK 3581/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
18 września 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 18 września 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa z powództwa E.B.
przeciwko A.K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej E.B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 23 marca 2023 r., I ACa 2144/22,
w przedmiocie wniosku pełnomocnika powódki o sprostowanie postanowienia Sądu
Najwyższego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r.
prostuje oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu
Najwyższego z 27 listopada 2024 r., sygn. akt I CSK 3581/23,
w punkcie 2. (drugim) sentencji oraz na stronie 5 w ostatnim
akapicie uzasadnienia postanowienia, w ten sposób, że po
zwrocie „od Skarbu Państwa –” zamiast zapisu: „Sądu
Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu” wpisuje
„Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu”.
(A.G.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku
niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Poprzez art. 361, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. przepis ten ma odpowiednie
I CSK 3581/23
2
zastosowanie także do postanowień Sądu Najwyższego wydanych w postępowaniu
kasacyjnym. Sprostowaniu podlega zarówno sentencja postanowienia, jak i jego
uzasadnienie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 kwietnia 1976 r., I PO
9/76; z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82; z 30 listopada 2011 r., III CZ 66/11; z 4
grudnia 2019 r., I CSK 231/19).
W postanowieniu Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., I CSK 3581/23,
wydanym w ramach tzw. przedsądu, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej
polegającej na błędnym wskazaniu sądu zobowiązanego do wypłaty
wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu.
W punkcie 2 sentencji jako właściwy wskazano: „Skarb Państwa – Sąd
Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu”, podczas gdy z akt sprawy
wynika, że pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata (w celu wniesienia skargi
kasacyjnej oraz reprezentowania powódki w postępowaniu kasacyjnym) został
ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego działającego w ramach
delegacji do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, z 10 lipca 2023 r., I ACa 2144/22
(k. 286), a Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adw. M.F. (pismo z 10
lipca 2023 r. k. 287). Omyłka ta została również powielona w uzasadnieniu
postanowienia Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., I CSK 3581/23, na stronie
5 uzasadnienia, gdzie wskazano wyżej wymieniony Sąd Rejonowy.
Zgodnie z art. 118 § 1 k.p.c., ustanowienie adwokata lub radcy prawnego
przez sąd jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego. Z kolei
art. 123 § 2 k.p.c. przewiduje, że postanowienie w przedmiocie ustanowienia
pełnomocnika z urzędu może wydać referendarz sądowy. W sytuacji, gdy
referendarz działa w ramach delegacji, decydujące znaczenie ma struktura
organizacyjna sądu, w której formalnie dokonano ustanowienia. Zgodnie z
utrwaloną praktyką sądową oraz wykładnią funkcjonalną i systemową, płatnikiem
wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu jest sąd, który ustanowił
pełnomocnika – niezależnie od tego, czy czynność została wykonana przez
sędziego czy referendarza sądowego. W niniejszej sprawie, mimo że czynność
ustanowienia została wykonana przez referendarza sądowego Sądu Rejonowego,
działał on w ramach delegacji do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Postanowienie
I CSK 3581/23
3
o ustanowieniu pełnomocnika zapadło w sprawie prowadzonej pod sygnaturą
właściwą dla tego sądu (I ACa 2144/22), co potwierdza, że to Sąd Apelacyjny
należy uznać za sąd ustanawiający i zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia.
Sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego nastąpiło w reakcji na
wniosek strony, która jednakże błędnie wskazała jako właściwy organ Skarbu
Państwa - Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Choć Sąd ten był sądem pierwszej
instancji w sprawie, nie dokonał ustanowienia pełnomocnika. Właściwym sądem w
tym zakresie pozostaje Sąd Apelacyjny we Wrocławiu.
W związku z powyższym, oczywista omyłka w oznaczeniu sądu
zobowiązanego do wypłaty wynagrodzenia została sprostowana, poprzez
wskazanie prawidłowego sądu – Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu – na podstawie
art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361, art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c.
Dariusz Dończyk
(A.G.)
[a.ł]