Sąd Najwyższy

I CSK 303/13

postanowienie SN z dnia 2014-02-19

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 303/13
Data orzeczenia2014-02-19
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Wojciech Katner, SSN Wojciech Katner (przewodniczący), SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 303/13

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa E. P.
‎
przeciwko G. Spółce z o.o. w W.
‎
o uchylenie uchwał,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt VI ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) odmawia zasądzenia stronie powodowej kosztów
‎
postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W., uchylającego uchwałę wspólników pozwanej w sprawie podziału zysków za 2009 r. jako sprzeczną z dobrymi obyczajami i mającą na celu pokrzywdzenie powódki jako wspólnika mniejszościowego przez pozbawienie jej dywidendy. Niemal cały zysk osiągnięty przez spółkę w 2009 r. przeznaczony został mocą tej uchwały na cele rozwoju spółki. Orzeczenie Sądu drugiej instancji zostało zaskarżone przez pozwaną skargą kasacyjną, w której zarzuciła ona naruszenie art. 249 § 1 k.s.h., art. 217 § 2 k.p.c. (w brzmieniu sprzed dnia 3 maja 2012 r.) w związku z art. 227, art. 232 zdanie 2 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Na tej podstawie wniosła ona o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie brak jest przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie występuje w niej zwłaszcza przesłanka oczywistej zasadności skargi, na którą powołała się pozwana. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., rozumieć należy jej zasadność ewidentną, możliwą do stwierdzenia bez konieczności prowadzenia złożonych rozumowań (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2011 r., II CSK 59/11, nie  publ. oraz z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, nie publ.). W  rozpoznawanej sprawie istnienia tej przesłanki nie uzasadnia powołanie się na brak oceny istoty zarzutów apelacyjnych (i skonstruowanie w tym zakresie przez Sąd drugiej instancji jedynie pozornej argumentacji). Na jej występowanie nie wskazuje także zarzut naruszenia art. 249 § 1 k.s.h. przez pominięcie przy stosowaniu tego przepisu oceny stosunków panujących w spółce. Żadne z tych twierdzeń nie wskazuje na   popełnienie przez Sąd Apelacyjny rażących i oczywistych uchybień, zaś argumentacja skarżącego odpowiada raczej uzasadnieniu podstaw kasacyjnych, nie zaś oczywistej zasadności skargi.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu. Ze względu na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną po  terminie, odmówiono zasądzenia na rzecz powódki kosztów postępowania kasacyjnego.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie