I CSK 1361/22

Sygn. akt I CSK 1361/22

POSTANOWIENIE

Dnia 21 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa J. W.
‎przeciwko Skarbowi Państwa-Zakładowi Karnemu […] w Ł.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 stycznia 2022 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.
‎z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt III Ca […],

1) odrzuca skargę kasacyjną,

2) oddala wniosek adw. A. Z. o przyznanie ze Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym,

3) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda J. W. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 25 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżący wnosząc skargę kasacyjną zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie norm prawnych ujętych w art. 286 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c.
‎w związku z art. 278 § 1 k.p.c. przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii nowego biegłego, a także uregulowanych w art. 299 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. przez zaniechanie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z przesłuchania powoda na okoliczność przebiegu badania okulistycznego przeprowadzonego przez biegłą.

Zarzuty te – wyczerpujące podstawy wniesionej skargi – są wyraźnie wprost ukierunkowane na polemikę z ustaleniami faktycznymi. Ustaleń Sądu drugiej instancji skarżący natomiast nie może już kwestionować w postępowaniu kasacyjnym, gdyż ustawodawca wyraźnie uregulował w art. 398¹³ § 2 k.p.c., iż
‎w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie nowych faktów
‎i dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, zaś podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 398³ § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

Nie podlegał uwzględnieniu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z tytułu pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu, gdyż czynności pełnomocnika zawodowego ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a taki przypadek zaistniał w niniejszej sprawie wobec odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzonej przez pełnomocnika (zob. postanowienie SN z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II CSK 699/10, OSNC Zbiór Dodatkowy nr C/2011, poz. 72, Biuletyn SN 2011, nr 5, s. 15, por. także postanowienia SN z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt II PZ 17/14, www.sn.pl,
‎z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt I CSK 106/12, www.sn.pl, z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt IV CSK 332/10, nie publ., z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41, Biuletyn SN 2007, nr 12, s. 13).

Odnosząc się z kolei do zawartego w odpowiedzi pozwanego Skarbu Państwa na skargę kasacyjną powoda wniosku o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Zakładu Karnego […] w Ł. kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, należy zauważyć, że pozwany w odpowiedzi wniósł wyłącznie o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że nie jest ona oczywiście uzasadniona, a w przypadku jej przyjęcia do rozpoznania o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i z tymi żądaniami związany był wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Skutkuje to tym, że koszty sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę nie mogą być uznane za koszty celowej obrony w razie odrzucenia skargi kasacyjnej. Wniosek o ich zasądzenie związany był z innym oczekiwanym rozstrzygnięciem (por. m. in. postanowienia SN z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II CSK 77/14, OSNC 2015, nr 7 – 8, poz. 91, Biuletyn SN 2014, nr 9, s. 9 – 10, z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt III SK 23/13, z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II CSK 397/12, www.sn.pl).