Sąd Najwyższy

I CNP 42/16

postanowienie SN z dnia 2017-03-09

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CNP 42/16
Data orzeczenia2017-03-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Dariusz Dończyk, SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący), SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 42/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 marca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie skargi R. J. i J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]
‎
z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa [...], wydanego w sprawie

z powództwa R. J. i J. J.
‎
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. D. w J.
‎
o ustalenie nieistnienia uchwał,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2017 r.,


‎
odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Skarżący R. J. i J. J. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z  dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa [...] wydanego w sprawie z  powództwa skarżących przeciwko pozwanej Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. D. w J. o ustalenie nieistnienia uchwał. Uzasadniając swoje żądanie skarżący powołali się na liczne uchybienia przepisom prawa materialnego i procesowego, jakim w ich ocenie dopuścił się orzekający w  sprawie Sąd Apelacyjny w [...], w tym m.in. wskazali na naruszenie: art.  23 ust. 2 i art. 23 ust. 2a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (jedn. tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492 ze zm. – dalej: „u.w.l.”); art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 23 ust. 2 i 2a u.w.l.; art. 189 k.p.c. w zw. z art. 58 § 1 k.c., art. 233 § 1 k.p.c.; art. 328 § 2 k.p.c., art. 98 k.p.c. oraz art. 321 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w art. 4241 § 1 k.p.c., skarżący są zobowiązani do spełnienia wymagań określonych w  art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez  wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, iż wymagania te  powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto że każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 oraz z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12 - niepubl.).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że nie zostało spełnione przez skarżących wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., które to kreuje obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. W orzecznictwie wskazuje się, że uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody przez wydanie wyroku polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, iż szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie stosownych dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10). Według jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego, koszty procesu, którymi strona została obciążona w związku z wydaniem orzeczenia objętego skargą, nawet wtedy gdy zostały one uiszczone, nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. m.in. postanowienia z dnia 27 lutego 2015 r., IV CNP 49/14, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, z dnia 21 lutego 2013 r., III CNP 2/13 oraz z dnia 27 lutego 2015 r. - niepubl.).

Z uzasadnienia wniesionej skargi wynika, że skarżący wiążą szkodę powstałą w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.) wyłącznie z uszczerbkiem majątkowym powstałym na skutek uiszczenia kosztów postępowania w sprawie. Nie można więc przyjąć, aby skarżący uprawdopodobnili poniesienie szkody, o czym stanowi art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Tym samym skarga powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.).

aj

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie