Sygn. akt I CNP 20/17
POSTANOWIENIE
Dnia 13 marca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi P.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie
z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. […] w W.
przeciwko P.K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2018 r.,
na skutek zażalenia skarżącego P.K.
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r.,
sygn. akt I CNP 20/17,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
P. K. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. (sygn. akt I CNP 20/17) oraz co do klauzuli wykonalności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje zażalenie. Do Sądu Najwyższego można wnieść zażalenie tylko na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 3941 § 1-3 k.p.c. Ponadto w postępowaniu przez Sądem Najwyższym nie znajduje zastosowania art. 3942 § 1 k.p.c. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2016 r., III UO 4/16, nie publ.).
Poza tym, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Strona nie może samodzielnie wnieść do Sądu Najwyższego środka zaskarżenia. Bezskuteczny jest wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego w sytuacji, w której czynności tej strona już dokonała samodzielnie.
Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2017 r. nie była klauzula wykonalności. Zażalenie - w zakresie zaskarżającym klauzulę wykonalności - zostało wniesione od nieistniejącego orzeczenia.
Z tych przyczyn zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 130 § 5 k.p.c.).
jw