I CNP 192/22
POSTANOWIENIE
20 kwietnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 2023 r. w Warszawie,
w sprawie ze skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z 7 maja 2013 r., I Ns 2850/09,
wydanego w sprawie z wniosku K. K. i S. K.
z udziałem H. K.
o rozgraniczenie,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca S. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z 7 maja 2013 r., którym Sąd ten dokonał rozgraniczenia nieruchomości wnioskodawców i uczestniczki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Przewidziany w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski odnosi się także do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zatem skarga wniesiona osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) podlega odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Wobec braku możliwości rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi osobiście wniesionej przez stronę nie ma podstaw do ustosunkowania się do innych braków formalnych skargi.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4246 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę wnioskodawcy.
[SOP]
[as]