I C 1142/16
wyrok – Sąd Rejonowy w Świdnicy z dnia 2016-09-21
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I C 1142/16
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2016 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący SSR Wojciech Zatorski
Protokolant Natalia Całka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2016 roku w Ś.
sprawy z powództwa K. G., R. K. – prowadzących działalność pod firmą PHU (...) s.c. we W.
przeciwko M. O.
o zapłatę
I. zasądza od pozwanego M. O. solidarnie na rzecz powodów K. G., R. K. – prowadzących działalność pod firmą PHU (...) s.c. we W. kwotę 10.600,23 zł (dziesięć tysięcy sześćset złotych dwadzieścia trzy grosze), z odsetkami co do kwot:
a. 11.100,23 zł – ustawowymi za okres od 31.07.2015 roku do 04.09.2015 roku;
b. 10.100,23 zł – ustawowymi za okres od 05.09.2015 roku do 31.12.2015 roku i ustawowymi za opóźnienie od 01.01.2016 roku do dnia zapłaty
II. zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 5.456,64 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygn. akt I C 1142/16
UZASADNIENIE
K. G. i R. K., prowadzący działalność pod firmą PHU (...) s.c. we W. wnieśli o zasądzenie od M. O. kwoty 10.600,23 zł wraz z odsetkami ustawowymi, a także obciążenie go kosztami procesu.
W uzasadnieniu pozwu wskazali, iż pozwany zakupił u nich towar objęty fakturą vat na kwotę 14.100,23 zł, płatną do 30.07.2015r.; pozwany częściowo zapłacił należność dokonując przelewu bankowego na kwotę 3.000 zł dnia 24.07.2015r. oraz 500 zł dnia 04.09.2015r.; ponieważ pozwany nie zapłacił całej kwoty, powodowie domagają się zapłaty różnicy ceny kupna oraz odsetek od dnia następnego po terminie płatności
Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty, który uwzględnił żądanie pozwu wraz z odsetkami i kosztami postępowania, zarzucił nieistnienie roszczenia i wniósł o oddalenie powództwa na koszt powodów. W uzupełnieniu sprzeciwu wskazał, że zobowiązanie wobec powodów spłacił w całości, z tym, że częściowo przelewem bankowym, a częściowo do rąk powodów, na co jednak nie otrzymał pokwitowania, bowiem powodowie odmówili mu jego wydania.
Sąd ustalił :
Dnia 23.07.2016r. pozwany prowadzący działalność pod firmą (...) w Ś. kupił u powodów, prowadzących działalność pod firmą PHU (...) s.c. we (...) urządzenia K. za łączną kwotę 14.100,23 zł brutto. W związku z tym zakupem powodowie wystawili pozwanemu fakturę Vat nr (...) na w/w kwotę, z terminem płatności do 30.07.2015r. Jednocześnie tego samego dnia wydali mu sprzęt, wystawiając dokument wydania zakupionego towaru, podpisany przez pozwanego z adnotacją o odebraniu towaru.
Dowód:
- faktura vat – k. 23,
- wydanie zewnętrzne – k. 27.
Pozwany spłacił tylko część należności przelewając na rachunek bankowy przedsiębiorstwa powodów kwoty: 3.000 zł - 24.07.2016 oraz 500 zł – 04.09.2015zł, wskazując w obu przypadkach jako tytuł płatności nr faktury zakupu w/w sprzętu.
Wobec braku spłaty należności dnia 03.09.2015r. powodowi wystosowali do pozwanego wezwanie do zapłaty.
Dowód:
- przelewy bankowe – k. 24-25,
- wezwanie do zapłaty - k. 28-30.
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 535 § 1 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Pozwany nie kwestionował, że kupił od powodów towar objęty przedstawioną faktura vat i dokumentem wydania zewnętrznego, za wskazaną tam cenę, ani też nie podważał w/w dokumentów, zatem w sprawie nie budzi wątpliwości, że powodowie sprzedali pozwanemu 2 urządzenia K. za kwotę wynikającą z wystawionej faktury Vat, pozwany zaś zobowiązany był do zapłaty ceny kupna. Pozwany kwestionuje natomiast istnienie roszczenia dochodzonego pozwem, wskazując, że zapłacił całość umówionej ceny, a jedynie nie ma na to dowodu, gdyż sporną część należności zapłacił do ich rąk, jednak bez pokwitowania. W tym zakresie przypomnienia wymaga, że strona obowiązana jest wykazać fakty, na które się powołuje, a z których wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.), czego pozwany zaniechał. Nie złożył bowiem żadnego wniosku dowodowego mającego udowodnić wskazywane okoliczności, a więc nie tylko nie wykazał, lecz nawet w ogóle nie wykazywał rozliczenia się z powodami „do rąk własnych”. Wobec powyższego argument ten jest chybiony. W zakresie zarzutu, iż pozwany nie może przedstawić pokwitowania zapłaty, gdyż powodowie odmówili mu jego wydania, wystarczające jest poprzestanie na przypomnieniu, że pozwany mógł żądać takiego pokwitowania (art. 462 § 1 k.c.) i powstrzymać się od spełnienia świadczenia własnego, tj. zapłaty, w przypadku odmowy wydania tego pokwitowania (art. 463 k.c.). Pozwany tymczasem nie twierdzi, że wobec braku pokwitowania zaprzestał dalszych (ponad już uiszczone 2 przelewami bankowymi) płatności, lecz podaje, że uiścił całość należności, ale nie wystawiono mu pokwitowania, co nie odpowiada dyspozycji tego przepisu. Nie mając natomiast dowodu zapłaty pozwany musi liczyć się z tym, że wykazanie spornej płatności będzie dlań istotnie utrudnione. Jeżeli nadto nie tylko nie wykazał tej płatności, lecz nie podjął inicjatywy dowodowej w tym zakresie, nie sposób racjonalnie przyjmować jego tłumaczeń o dokonaniu zapłaty całej ceny kupna.
Reasumując, powodowie wykazali przedstawionymi dowodami, że pozwany zakupił u nich towar o wartości 14.100,23 zł, za który zapłacił łącznie jedynie 3.500 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 535 k.c. i art. 6 k.c. żądanie pozwu uwzględniono w całości.
Ponieważ termin zapłaty ustalono na 30.07.2015r., a pozwany nie uiścił dotąd całości należności, istotnie pozostaje on w opóźnieniu co do spłaty brakującej części należności powodów, zatem należało zasądzić na ich rzecz również żądane odsetki (art. 481 § 1 k.c.). Z uwagi na datę wymagalności żądania i częściową zapłatę ceny kupna w dwóch ratach, zróżnicowano zasądzone odsetki stosownie do w/w dat i wpłaconych kwot.
Wobec wprowadzenia z dniem 01.01.2016r. odsetek ustawowych za opóźnienie należało zróżnicować od tej daty zasądzone odsetki, stosownie do w/w zmiany.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca spór ponosi jego koszty. Pozwany zwróci zatem powódce poniesione koszty procesu, stosownie do złożonego przez powodów spisu kosztów, który uwzględnia wszystkie zasadne wydatki powodów.
Powiązane przepisy
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)