Sąd Najwyższy

WZ 13/13

postanowienie z dnia 2013-07-16

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę przyjęcia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Wskazał, że takie orzeczenie wydane przez sąd odwoławczy nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 426 § 1 k.p.k., nawet jeśli strona została błędnie pouczona. To ważny precedens dla oceny dopuszczalności środków odwoławczych od orzeczeń incydentalnych w postępowaniu karnym wojskowym.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaWZ 13/13
Data orzeczenia2013-07-16
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział Odwoławczo-Kasacyjny
SędziowieEdward Matwijów (autor uzasadnienia), Jerzy Steckiewicz, Marek Pietruszyński

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt: WZ 13/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Jerzy Steckiewicz w sprawie por. M. W., sygn. akt […], po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2013 r. zażalenia por. M. W. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 maja 2013 r. odmawiające przyjęcia tego środka odwoławczego p o s t a n o w i ł zażalenia nie uwzględnić. UZASADNIENIE Starszy Inspektor Dochodzeniowo-Śledczy Oddziału Żandarmerii Wojskowej w S. postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt […], odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie groźby bezprawnej w stosunku do por. M. W. przez ustalonego żołnierza, to jest o czyn z art. 190 § 1 k.k. – z uwagi na to, że czynu nie popełniono. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez por. M. W. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. nie uwzględnił zażalenia i zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy. Postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r., tenże Sąd, w powołanym wyżej orzeczeniu sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą na pierwszej stronie w 2 22 wierszu od góry w ten sposób, że w miejsce błędnie powołanego art. 438 pkt 9 k.p.k. umieścił art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Na postanowienie to zażalenie wniósł por. M. W. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2013 r., Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej. Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez por. M. W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Pomimo błędnego pouczenia skarżącego o przysługującym mu środku odwoławczym na orzeczenie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. słusznie odmówił przyjęcia zażalenia na orzeczenie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jako niedopuszczalnego z mocy prawa. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. zarówno w dniu 8 jak i 14 maja 2013 r., w obu przypadkach orzekał jako Sąd odwoławczy, a wydane w toku tego postępowania orzeczenia nie podlegały zaskarżeniu (art. 426 § 1 k.p.k.). Argumentacja skarżącego zawarta w jego zażaleniu, w żadnej mierze nie podważa prawidłowej decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Z tych też względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie