Sąd Najwyższy

WO 5/13

postanowienie z dnia 2013-03-14

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie do równorzędnego sądu wojskowego, powołując się na art. 36 k.p.k. Kluczowe były względy ekonomii procesowej, dogodniejszy dojazd świadków oraz potrzeba szybszego rozpoznania sprawy. To orzeczenie pokazuje, kiedy SN może zmienić właściwość miejscową dla usprawnienia postępowania.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaWO 5/13
Data orzeczenia2013-03-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział Odwoławczo-Kasacyjny
SędziowieAndrzej Tomczyk, Janusz Godyń (przewodniczący), Wiesław Błuś (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt: WO 5/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący) SSN Wiesław Błuś (sprawozdawca) SSN Andrzej Tomczyk w sprawie mjr. O. C. prawomocnie uniewinnionego od czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2013 r., wniosku Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o przekazanie z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. sprawy w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, na podstawie art. 36 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę mjr. O. C. w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przekazać z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. pełnomocnik prawomocnie uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k. mjr. O. C. wystąpił do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o zasądzenie na rzecz swojego mandanta odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 13 listopada 2007 r. do dnia 10 czerwca 2008 r. Jednocześnie we wniosku 2 zawarł sugestię wystąpienia przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. do Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej, o przekazanie tej sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., a to ze względu na zasadę ekonomii procesowej (art. 36 k.p.k.). W dniu 12 lutego 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy mjr. O. C., z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do merytorycznego rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy świadkowie zawnioskowani do przesłuchania mieszkają w miejscowościach, z których dojazd do siedziby Wojskowego Sądu Okręgowego w W. jest dogodniejszy niż do siedziby sądu właściwego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że akta sprawy karnej niezbędne do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie mjr. O. C., aktualnie znajdują się w Wojskowym Sądzie Okręgowym w W., w związku z toczącym się postępowaniem sądowym wobec /…/, w stosunku do których Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. uchylił wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 czerwca 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazał Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji, w pełni zasadne jest przekazanie sprawy mjr. O. C. z Wojskowego Sądu Okręgowego w . do rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Decyzja ta nie tylko zmniejszy koszty procesu, ale również pozwoli na realizację jednego z celów postępowania karnego, a mianowicie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie. Z tych powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie