Sąd Najwyższy

VI KZ 2/17

postanowienie SN z dnia 2017-03-01

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaVI KZ 2/17
Data orzeczenia2017-03-01
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział VI
SędziowieSSN Andrzej Siuchniński, SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący), SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt VI KZ 2/17

POSTANOWIENIE

Dnia 1 marca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie radcy prawnego J. K.

w kwestii dopuszczalności kasacji pokrzywdzonego A.S. na postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], utrzymujące w mocy zarządzenie Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt D. […]

na posiedzeniu w Izbie Karnej, w dniu 1 marca 2017 r.

postanowił:

pozostawić kasację bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], nie może być zaskarżone kasacją, albowiem w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym radców prawnych przysługuje ona wyłącznie od orzeczeń, nie zaś od postanowień. W orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych niejednokrotnie już podkreślano, że kasacja przysługuje jedynie od prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego, a nie od postanowienia, co wynika z tego, że na gruncie ustaw korporacyjnych pojęcie „orzeczenie” posiada znaczenie swoiste, odpowiadające wydawanym w postępowaniu karnym wyrokom. Ta terminologiczna zmiana uzasadniona jest tym, że ustawodawca nie mógł określić decyzji rozstrzygających merytorycznie w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego mianem „wyroku”, albowiem zgodnie z art. 174 Konstytucji RP, taka forma rozstrzygnięcia została zarezerwowana wyłącznie dla organów władzy sądowniczej, do których nie należą sądy dyscyplinarne (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 października 2014 r., VI KZ 8/14; z dnia 25 lipca 2013 r., VI KZ 3/13; z dnia 18 lipca 2002 r., III DS 10/02, OSNP 2003/16/392, OSNP-wkł. 2003/5/8; z dnia 28 kwietnia 2011 r., SDI 6/11, OSNwSD 1011/74/257, z dnia 15 listopada 2012 r., SDI 34/12).

Nadto warto zauważyć, że zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 74¹ pkt 1 ustawy o radcach prawnych od postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych nie przysługuje żaden środek odwoławczy skoro w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania żaden z wyjątków od zasady dwuinstancyjności postępowania. Trzeba podkreślić, że postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego stanowiło rezultat kontroli prawidłowości wydania zarządzenia Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] odmawiającego przyjęcia odwołania A. S., co wyczerpywało tok instancyjny w sprawie. Także zatem nawet przy uznaniu niniejszego pisma za zażalenie musiałoby zostać ono pozostawione bez rozpoznania, albowiem i w takim ujęciu kontrola postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego. Wobec tego badaniu w niniejszej sprawie podlegały jedynie kwestie formalne, nie zaś kwestionowane przez skarżącego ustalenia w zakresie winy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie