Sygn. akt V KZ 9/19
POSTANOWIENIE
Dnia 18 kwietnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie W. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 kwietnia 2019 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego […] z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt II K […] i Sądu Okręgowego we W., sygn. akt IV Ka […],,
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W. G. pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wniósł zażalenie na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego […] z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia osobistego wniosku W. G. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt II K […] i Sądu Okręgowego we W., sygn. akt IV Ka […]. W uzasadnieniu zażalenia wskazał na swoją trudną sytuację materialną, która w jego przekonaniu uzasadniała wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą merytoryczną zaskarżonego zarządzenia było stwierdzenie, że wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony osobiście przez W. G., albowiem skazany ten pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, nie uzupełnił go w terminie. Okoliczność ta jest bezsporna i stanowi formalną przeszkodę do przyjęcia i rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, albowiem zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę, którym w postępowaniu karnym jest adwokat lub radca prawny (art. 82 k.p.k.).
Należy podkreślić, że na etapie badania warunków formalnych wniosku o wznowienie, jak i tym bardziej w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym, nie podlegała badaniu kwestia odmowy wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu. Dlatego bez znaczenia dla oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia pozostaje sytuacja materialna skazanego, skoro stanowiła ono okoliczność istotną jedynie dla wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, co do której negatywną decyzję procesową podjął sędzia Sądu Apelacyjnego […] w dniu 8 października 2018 r. (k. 8 akt II AKo […]), a wydane przez niego zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego […] z dnia 7 grudnia 2018 r. (k. 13).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.