V KZ 66/22

Sygn. akt V KZ 66/22

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kapiński

w sprawie K. C.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2023 r.

zażalenia skazanego

na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku

z dnia 7 listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 277/22,

o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II AKa 277/22

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2022 r. Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, odmówiono przyjęcia wniosku skazanego K. C. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 października 2022 r. (sygn. akt II Aka 277/22) z uwagi, iż został on złożony po terminie.

Skazany nie był obecny na ogłoszeniu ww. wyroku, jego odpis został mu doręczony w dniu 21 października 2022 roku. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku złożył w dniu 30 listopada 2022 roku.

Wobec odmowy przyjęcia wniosku, skazany wniósł zażalenie podnosząc, że 7-dniowy termin na wniesienie tego wniosku dotyczy tylko dni roboczych, zatem w jego obliczeniu należy pominąć dni wolne od pracy. Skarżący wniósł o uwzględnienie jego wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wniosek składa się na piśmie. Natomiast § 2a tego przepisu stanowi, że dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i - pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. Skazany K. C. jest pozbawiony wolności i z akt sprawy wynika, że odpis wyroku został mu doręczony do aresztu śledczego w dniu 21 października 2022 roku.

We wskazanych realiach prawnych i faktycznych uznać należy, że argumentacja podniesiona w złożonym zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 123§3 k.p.k. jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy lub na sobotę, czynność można wykonać następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Wskazać zatem należy, że wydłużenie terminu zawitego, w tym przypadku 7-dniowego, następuje tylko wówczas, gdy ostatni dzień na złożenie wniosku (czy też wniesienia środka zaskarżenia), przypadałby na dzień ustawowo wolny od pracy albo w sobotę (która nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy). Zatem jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy albo sobotę, termin upływa dnia następnego, czyli jest przesuwany na najbliższy dzień niebędący ustawowo wolnym od pracy. Nie uwzględnia się więc tych dni wolnych, które wypadają w trakcie biegu danego terminu. Trafnie zatem przyjęto w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że upływ 7-dniowego terminu liczonego zgodnie z treścią art. 123 § 1 kpk, nastąpił w dniu 28 października 2022 roku (piątek). W świetle powyższej argumentacji zasadnie Sąd meriti odmówił skazanemu przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jako złożonego po upływie ustawowego terminu.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.