V KZ 48/20

Sygn. akt V KZ 48/20

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w sprawie D. P.

skazanego za czyny z art. 190 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2020 r.

zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K.

z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt V Ka (…)

o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt V Ka (…)

na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.

postanowił

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2020 r. (data wpływu do Sądu Rejonowego w S. ) D. P. wniósł osobistą kasację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt V Ka (…) (k. 216). Pismem z dnia 12 maja 2020 r. zwrócił się natomiast do Sądu Okręgowego w K. o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji (k.235).

Zarządzeniem z dnia 26 maja 2020 r. Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji, ewentualnie poinformowania na piśmie sądu o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia kasacji (k. 238).

Pismem z dnia 24 czerwca 2020 r. obrońca z urzędu poinformował Sąd Okręgowy w K. , że nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji w sprawie D. P. (k. 245 – 249).

W następstwie powyższego, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2020 r. (doręczonym skazanemu w dniu 17 lipca 2020) D. P. został wezwany do usunięcia w terminie 30 dni braków formalnych kasacji poprzez sporządzenie i podpisanie kasacji przez obrońcę (będącego adwokatem lub radcą prawnym) ustanowionego z wyboru, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji (k. 250,257).

W związku z tym, że w wyznaczonym terminie skazany nie zastosował się do wezwania, zarządzeniem z dnia 8 września 2020 r. (doręczonym skazanemu w dniu 15 września 2020 r.) Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. odmówił przyjęcia osobistej kasacji skazanego (k.259, 262).

Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie, zażalenie wywiódł skazany, który zaskarżył ww. decyzję procesową w całości. Jako przyczynę odwoławczą wskazał fakt, że nie był obecny na rozprawie, co pozbawiło go możliwości realizacji prawa do obrony. Wniósł nadto o wyznaczenie mu kolejnego obrońcy, gdyż poprzedni nie wywiązał się z obowiązku wniesienia kasacji (k. 265).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie art. 526 § 2 k.p.k. jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli nadzwyczajny środek zaskarżenia tym wymaganiom nie odpowiada prezes sądu odwoławczego (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia), wzywa osobę, która środek wniosła, o uzupełnienie braków w terminie 7 dni (art. 120 § 1 k.p.k.). Jeżeli wezwany w zakreślonym terminie z obowiązku uzupełnienia braków formalnych się nie wywiąże, ww. organ sądowy odmawia przyjęcia kasacji (art. 530 § 2 k.p.k.). Taki tryb musi być wdrożony również w sytuacji, gdy wyznaczony obrońca z urzędu stwierdzi, że nie ma podstaw do wniesienia kasacji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o wyznaczenie skazanemu kolejnego obrońcy należy natomiast zaakcentować, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy (tak trafnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 maja 2017 r., II KZ 12/17, LEX nr 2284185).

W świetle powyższych uwag, prawidłowość zaskarżonego zarządzenia nie może zatem budzić żadnych wątpliwości, a podniesione w zażaleniu argumenty, w niemałym stopniu dotyczące w istocie wadliwości wyroku, a nie zaskarżonego zarządzenia, w oczywisty sposób nie są w stanie podważyć tej konstatacji.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.