V KZ 44/21

Sygn. akt V KZ 44/21

POSTANOWIENIE

Dnia 13 października 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Wiliński

w sprawie E. K.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 13 października 2021 r.

zażalenia skazanego

na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S.

z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt IV WKK (…)

o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie z dnia 1 czerwca 2021 r.

w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt IV WKK (…), Zastępca Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. odmówił przyjęcia zażalenia skazanego E. K. na zarządzenie z dnia 1 czerwca 2021 r. o odmowie przyjęcia kasacji złożonej osobiście przez skazanego. W uzasadnieniu wskazał, że odpis zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji został doręczony skazanemu w dniu 10 czerwca 2021 r., a zatem mógł on skutecznie wnieść zażalenie na to zarządzenie do dnia 17 czerwca 2021 r. Ponieważ E. K. nadał środek zaskarżenia za pośrednictwem administracji zakładu karnego dopiero w dniu 18 czerwca 2021 r., to, zgodnie z dyspozycją art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i art. 460 k.p.k., należało odmówić przyjęcia zażalenia.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany. Nie podniósł jednak żadnych argumentów wskazujących na powody uchybienia 7-dniowemu terminowi do wniesienia zażalenia, nie powołał też żadnych okoliczności, które winny być rozpoznane w aspekcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia. Przytoczył jedynie ponownie argumenty kontestujące prawidłowość zapadłego wobec niego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt IV Ka (…), powołane uprzednio m.in. w osobistej kasacji, której odmówiono przyjęcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego nie jest zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 460 zd. 1 k.p.k. zażalenie lub sprzeciw wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje doręczenie postanowienia - od daty doręczenia. Powyższe, zgodnie z art. 466 § 1 k.p.k., odnosi się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia. Natomiast zgodnie z art. 124 k.p.k. w przypadku osoby pozbawionej wolności termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w administracji odpowiedniego zakładu.

W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji został doręczony E. K. w dniu 10 czerwca 2021 r. (k. 32), a zatem skazany mógł skutecznie wnieść zażalenie na to zarządzenie do dnia 17 czerwca 2021 r. Tymczasem ze stempla na kopercie (k. 34v. akt sprawy) wynika, że pismo (zażalenie) adresowane do Sądu Najwyższego skazany złożył w administracji Zakładu Karnego w S. Oddział Zewnętrzny w O. w dniu 18 czerwca 2021 r., a zatem dzień po upływie ustawowego 7 - dniowego terminu. W takim wypadku w pełni prawidłowa i zasadna była decyzja o odmowie przyjęcia zażalenia, bowiem Przewodniczący Wydziału nie miał podstaw by uznać, że wspomniana adnotacja jest niezgodna z rzeczywistością.

Z treści zażalenia nie wynika, by skazany kwestionował datę nadania przedmiotowego zażalenia. Nie podniósł również żadnych okoliczności, które winny spowodować podjęcie rozważań w kontekście wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.