V KZ 39/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 października 2025 r.
SSN Dariusz Kala (przewodniczący)
SSN Anna Dziergawka (sprawozdawca)
SSN Marek Motuk
w sprawie skazanego M. G. ,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 października 2025 r.,
zażalenia obrońcy skazanego
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt V KO
92/25, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 42/23,
wobec jego oczywistej bezzasadności
na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do
ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu (Izbie Karnej).
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M. G. wniósł o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30
listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 42/23. W uzasadnieniu wniosku obrońca
skazanego wskazał, że skład sądu odwoławczego, który rozpoznawał sprawę, nie
spełniał wymogu niezawisłości i bezstronności, co potwierdza także orzecznictwo
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
V KZ 39/25
2
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt V KO
92/25, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie
postępowania karnego z uwagi na jego oczywistą bezzasadność.
Obrońca skazanego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie,
zarzucając mu naruszenie art. 545 § 3 k.p.k. poprzez jego błędne zastosowanie i
uznanie, że wniosek jest oczywiście bezzasadny, w sytuacji, gdy wniosek nie jest
pozbawiony uzasadnienia faktycznego i prawnego.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przyjęcie wniosku o
wznowienie postępowania do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się zasadne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego
postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi
Najwyższemu (Izbie Karnej).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd Najwyższy oparł zaskarżone
postanowienie z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt V KO 92/25, o odmowie
przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt II
AKa 42/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. wobec jego oczywistej bezzasadności,
na błędnym założeniu, że wniosek ten został złożony przez skazanego. Powyższe
stwierdzenie pozostaje w sprzeczności z materiałem zawartym w aktach sprawy
(k. 3-6 akt sprawy V KO 92/25), z którego wynika, że wniosek o wznowienie został
sporządzony wyłącznie przez obrońcę skazanego, co wynika także z uzasadnienia
zaskarżonego postanowienia (k. 5 akt sprawy V KZ 39/25).
Tym samym stwierdzić trzeba, że zastosowany przez Sąd Najwyższy w
przedmiotowej sprawie tryb określony art. 545 § 3 k.p.k. jest oczywiście wadliwy,
albowiem jest on zastrzeżony dla wniosków o wznowienie sporządzonych osobiście
przez skazanego, a nie jego obrońcę. Zgodnie z treścią art. 545 § 3 k.p.k. sąd,
orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od
prokuratora, adwokata, radcy prawnego albo radcy Prokuratorii Generalnej bez
wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w
szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w
postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.
V KZ 39/25
3
Treść tego przepisu ma zatem zastosowanie do osobistych wniosków skazanych, a
nie wniosku sporządzonego przez profesjonalny podmiot, co miało miejsce w
rozpatrywanej sprawie.
W tej sytuacji zażalenie obrońcy skazanego skutkowało uchyleniem
zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania
Sądowi Najwyższemu (Izbie Karnej).
[J.J.]
[a.ł]
Anna Dziergawka Dariusz Kala Marek Motuk
