Sąd Najwyższy

V KZ 3/25

postanowienie SN z dnia 2025-06-06

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 3/25
Data orzeczenia2025-06-06
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Stanisław Stankiewicz, SSN Stanisław Stankiewicz (przewodniczący), SSN Stanisław Stankiewicz (sprawozdawca), SSN Stanisław Stankiewicz (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KZ 3/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 czerwca 2025 r. SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 czerwca 2025 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, jako złożonego po terminie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi, odmówił przyjęcia wniosku A. K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II AKa 220/20, jako złożonego po terminie. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany. Skarżący argumentował, że jest pozbawiony wolności, nie był obecny na ogłoszeniu wyroku, a z chwilą ogłoszenia wyroku przez Sąd Apelacyjny w Łodzi nie V KZ 3/25 2 miał już obrońcy. Wskazał również, że wprawdzie nie wnosił o doprowadzenie na rozprawę, ale nie wiedział, że wyrok zostanie ogłoszony już w dniu 6 listopada 2024 r. i w ten sposób „sam pozbawił się wygłoszenia mowy końcowej”, co nie było jego intencją. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie A. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 457 § 1 i § k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k., jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, sąd sporządza uzasadnienie wyroku na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy oskarżony pozbawiony jest wolności, nie ma obrońcy i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. Wówczas, w myśl dyspozycji art. 422 § 2a k.p.k. 7 - dniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia biegnie od daty doręczenia mu odpisu wyroku, a nie od daty jego ogłoszenia. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i doręczenie stronie jego odpisu wraz z wyrokiem, jest terminem zawitym, co oznacza, że dokonanie czynności procesowej po jego upływie nie wywołuje skutków prawnych. W świetle powyższych uwarunkowań w zaskarżonym zarządzeniu zasadnie przyjęto, że skoro A. K. miał obrońcę z urzędu w postępowaniu odwoławczym i nie wnosił o doprowadzenie go na termin rozprawy apelacyjnej (na którym ogłoszono wyrok), to termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., zaczął swój bieg od daty ogłoszenia wyroku. Tymczasem stosowny wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony - za pośrednictwem administracji Aresztu Śledczego w Ł. - dopiero w dniu 14 listopada 2024 r. (k. 33), a zatem dzień po upływie terminu zawitego. Zresztą tej ostatniej okoliczności skarżący w ogóle nie kwestionuje. Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 419 § 1 k.p.k. niestawiennictwo stron, ich obrońców i pełnomocników nie stoi na przeszkodzie ogłoszeniu wyroku. Zwrócić należy także uwagę, że autor zażalenia nie twierdzi, że przedmiotowe zarządzenie wydane zostało z naruszeniem prawa. Skarżący starał V KZ 3/25 3 się natomiast wykazać, że uchybił terminowi, gdyż nie spodziewał się „jakie kroki będą podjęte na rozprawie”. Jednak w niniejszym incydentalnym postępowaniu zażaleniowym nie ma to znaczenia, bowiem nie dotyczy ono decyzji w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zaniechanie zatem przez skazanego czynności służących poznaniu swojej sytuacji procesowej, bez względu na przyczynę, nie może stanowić wystarczającej podstawy do podważenia zasadności wydanego w sprawie zarządzenia, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jako złożonego po terminie. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że A. K. wystąpił także z adekwatnym wnioskiem (art. 126 § 1 k.p.k.) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i doręczenie go, w którym wykazywał, iż niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Jednakże ta ostatnia inicjatywa skazanego, jak wynika z akt sprawy, będzie jeszcze przedmiotem odrębnego procedowania. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie