V KZ 28/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 sierpnia 2026 r.
SSN Anna Dziergawka
w sprawie D.D.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2026 r.
zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego w Bydgoszczy
z dnia 19 czerwca 2026 r., sygn. akt IV Ka 84/26,
o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku
Sądu Okręgowego w Bydgoszczy
z dnia 10 kwietnia 2026 r., sygn. akt IV Ka 84/26
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tucholi
z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II K 600/24,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
[WB]
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tucholi wyrokiem z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt
II K 600/24 skazał D.D. na karę ograniczenia wolności.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2026 r., sygn. akt
IV Ka 84/26, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
V KZ 28/26
2
Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2026 r. Przewodniczący IV Wydziału
Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Bydgoszczy na podstawie art. 530 §
2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 i 2 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanego
wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 10 kwietnia 2026 r.,
sygn. akt IV Ka 84/26, bowiem została oparta na innych podstawach niż wskazane
w przepisie art. 523 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 i § 4 ust. 1 k.p.k. W uzasadnieniu
wskazano, że wobec skazanego D.D. została orzeczona wyłącznie kara
ograniczenia wolności, zaś we wniesionej kasacji nie został podniesiony zarzut
bezwzględnej przyczyny odwoławczej, zaś zgodnie z art. 523 § 2 i 4 ust. 1 k.p.k.
kasację na korzyść można wnieść tylko z powodu uchybień określonych w art. 439
§ 1 k.p.k.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł obrońca skazanego, zarzucając
naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1, § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., polegające
na odmowie przyjęcia kasacji na podstawie ogólnego stwierdzenia, że została ona
oparta na innych podstawach niż określone w art. 523 § 1 k.p.k., bez dokonania
pełnej analizy rzeczywistej treści podniesionych zarzutów, charakteru uchybień
przypisanych sądowi odwoławczemu oraz bez wyjaśnienia, czy zarzucane
naruszenia procedury odwoławczej mogły pozostawać w związku z uchybieniem o
charakterze bezwzględnym.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie
kasacji obrońcy skazanego Sądowi Najwyższemu w celu przeprowadzenia
dalszego postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w
Bydgoszczy zasadnie odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanego D.D.,
albowiem została oparta na innych podstawach niż wskazane w przepisie art. 523 §
1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 i 4 ust. 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w
razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Zgodnie z § 4
V KZ 28/26
3
tego przepisu ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień
wymienionych w art. 439 k.p.k. i w wypadku określonym w art. 521 k.p.k.
D.D. został skazany na karę ograniczenia wolności, zaś wywiedziona przez
obrońcę skazanego kasacja nie zawierała żadnego zarzutu odnoszącego się do
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
W ocenie Sądu Najwyższego argumentacja podniesiona w złożonym
zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie i pozostaje bez wpływu na prawidłowość
zaskarżonego zarządzenia. Zgodnie bowiem z utrwalonym w tym zakresie
orzecznictwem Sądu Najwyższego, kasacja wniesiona wbrew ograniczeniom z art.
523 § 2 k.p.k., w której nie podniesiono uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k.,
jest niedopuszczalna i ma tu zastosowanie rozwiązanie przyjęte w art. 530 § 2 k.p.k.
lub art. 531 § 1 k.p.k. Brak podniesienia uchybienia z art. 439 k.p.k. w kasacji
uniemożliwia jej rozpoznanie, bez względu na faktyczne wystąpienie w sprawie
naruszenia prawa stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą (zob.
postanowienie SN z dnia 10 kwietnia 2025 r., III KK 122/25; postanowienie SN z
dnia 23 października 2023 r., IV KZ 55/13; postanowienie SN z dnia 28 maja 2026
r., II KZ 5/26).
Jednocześnie podkreślić należy, że prezes sądu, do którego należy wydanie
zarządzenia w przedmiocie przyjęcia wniesionej kasacji, nie może oceniać
zasadności żadnego zarzutu kasacyjnego, a jego uprawnienia ograniczają się do
zbadania wymogów formalnych tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Ocena
zasadności zarzutów postawionych w kasacji obrońcy nie może być dokonywana
na etapie badania kwestii dopuszczalności kasacji, gdyż może jej dokonać jedynie
Sąd Najwyższy (zob. postanowienie SN z dnia 25 września 2024 r., III KZ 40/24).
Tym bardziej na tym etapie postępowania sąd nie rozważa z urzędu zaistnienia
jednego z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., jak również nie bada treści
zarzutów pod kątem ewentualnego zaistnienia bezwzględnej przyczyny
odwoławczej, czego domaga się skarżący w złożonym zażaleniu.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone
zarządzenie w mocy, uznając wniesione zażalenie za niezasadne.
[WB]
V KZ 28/26
4
[a.ł]
