V KZ 27/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 7 listopada 2025 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie M. S.,
skazanego za czyn z art. 299 § 1 i 5 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2025 r.
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 6 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 97/22,
o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 97/22,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;
2. obciążyć M. S. kosztami postępowania zażaleniowego.
[J.J.]
UZASADNIENIE
Sądu Apelacyjnego w Łodzi postanowieniem z 6 maja 2025 r. sygn. akt II AKa
97/22, na podstawie art. 126 § 1 i 2 k.p.k., odmówił skazanemu M. S. przywrócenia
terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku
Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 97/22, albowiem
V KZ 27/25
2
nie wykazał on, iż niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od niego
niezależnych.
Na to postanowienie zażalenie złożył skazany M. S..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego M. S. nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl artykułu 126 § 1 k.p.k. warunkiem przywrócenia stronie terminu
zawitego jest wykazanie, że niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od
strony niezależnych. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie skarżący
nie wykazał, aby fakt niedotrzymania terminu wystąpił z przyczyn od niego
niezależnych. Prawidłowo bowiem Sąd Apelacyjny w Łodzi przeanalizował i
rozważył wszystkie podane przez M. S. we wniosku z 16 kwietnia 2025 r. o
przywrócenie terminu argumenty związane z jego przekonaniem, iż stosowny
wniosek o uzasadnienie złożył jego obrońca, z którym nie czynił ustaleń, iż od
złożenia stosownego wniosku odstąpi, a który nawet nie poinformował go, iż wyrok
w jego sprawie już zapadł. W takim stanie rzeczy, Sąd doszedł do przekonania, że -
w sytuacji gdy brak jest podstaw do ingerowania ze strony sądu w ustalenia
skazanego z jego obrońcą, a skarżący nie udokumentował podnoszonych
okoliczności, to nie wykazał, aby podnoszone przez niego okoliczności uzasadniały
konieczność przywrócenia terminu zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. Niewątpliwie
skarżący miał możliwość samodzielnego ustalenia nie tylko terminu ogłoszenia
wyroku, faktu ogłoszenia, ale i jaka jest treść rozstrzygnięcia. Dochowanie minimum
staranności i dbałości o własne sprawy zapewniłoby mu należytą ochronę jego
interesu prawnego. Należy podkreślić, że skarżący w zażaleniu nie wykazał, że
takie stanowisko Sądu jest błędne.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[JJ.]
[r.g.]
V KZ 27/25
3
